ZAR 
Aluin, ijzerchloried, looizuur precipiteren het bloed zeer 
sterk, zoo als bekend is. 
Eene bloedende wonde in het waterig extrakt gehouden 
hield niet meer of minder op met bloeden dan in koud wa- 
ter. Van dit experiment laat zich evenwel weinig verwach- 
ten. 
Eene hoeveelheid donkerbruin gekleurd waterig extrakt 
(4 med. ons omtrent) werd in de vena jugularis van een 
konijn gespoten, en tevens de hartslag door eene in het 
hart gebragte naald waargenomen. De hartslag verander- 
de geen oogenblik. Het konijn was onmiddellijk na de proef 
in staat om te loopen en begon zeer spoedig te eten. Eene 
inspuiting daarentegen van eene even groote hoeveelheid 
oplossing van looizuur had dadelijk den dood ten gevolge. 
Een tweede inspuiting van evenveel waterig extrakt maar 
in veel gekoncentreerder toestand, had hetzelfde gevolg. 
Het konijn vertoonde geene verschijnselen , dat het extrakt 
eenige werking in zijn organisme had uitgeoefend. 
Neemt men nu in aanmerking, dat geene adstringentia 
of stoffen van bijzonderen smaak, maar alleen twee humus- 
achtige stoffen in het waterig extrakt aanwezig zijn, en 
dat het extrakt op het bloed noch buiten, noch in het lig- 
chaam, eenige merkbare werking uitoefent, dan meen ik 
wel te durven aannemen, dat het bloedstelpend vermogen 
van dit middel, inwendig gebruikt, meer dan onwaar- 
schijnlijk is; en dat er althans uit een chemisch en physio- 
logisch cogpunt geen grond is den geneeskundigen dit ge- 
neesmiddel aan te bevelen. 
