— 963 — 
de Patjitan-baai, voorbij de Boenboen-baai, insluitende de 
golven Rorohbangoel, Ngoelang, Soembring, Segorowedi 
‚en Gemak, het eilandje Sempoe, de zuidkust van Bezoek: 
nabij Noessabarong, en den zuidelijken uithoek van Java, 
vast legden. 
Onder konsultering der waarnemingen van het lid der Na- 
tuurkundige kommissie den heer F. W. Junghuhn, is, naar 
lengte en breedte en peilingen, de ligging der voorname bergen 
bepaald, en eindelijk uit de afstanden, die de etappe-kaart 
aangaf en met eenige hoekmetingen op bekende bergtop- 
pen, door het vast leggen der residentie-hoofdplaatsen en 
die der regentschappen, driehoeken gevormd en daar al 
wat men aan schetsen als anderzins magtig kon worden, 
ingelascht. 
Ook van de hoogtebepalingen door Reinwardt, Müller 
Van der Wijck, Junghuhn, Hasskarl en Melvill van Carn- 
bee, maakte de heer Van de Velde gebruik. 
Slechts een betrekkelijk gering deel der kusten was ech- 
ter goed opgenomen en kadastrale opnamen strekten zich 
slechts in de onmiddellijke nabijheid van hoofdplaatsen uit. 
De kaart bleef dus nog onvolkomen, doch reeds eene groo- 
te schrede sints Raffles was gedaan. 
Evenwel achtte men toen nog (1845), ook de heer Van de 
Velde in zijne nota, het verkrijgen van goede kaarten, naar 
trigonometrische naauwkeurigheid, met juiste voorstelling van 
terrein, tot het bijna onmogelijke; men rekende het door- 
dringen der wouden, het opnemen der bergen, der rivie- 
ren enz. onder een verzengend klimaat, eerst na een lang 
tijdsverloop mogelijk, en ziet, wij hebben thans 1855 en 
reeds is het ongegronde hiervan, door feiten, door kaarten, 
zoo zamengesteld, bewezen. 
Door de oorlogen op Sumatra en Banka was onze kennis dier 
eilanden, door De Sturler, De Lange en Joukes, vermeerderd. 
