— 965 — 
toch niet zijn, wat men van eene kaart, op het tegenwoor- 
dig standpunt van ontwikkeling der kolonie, voor de hoofd- 
bezittingen mag vergen. 
Ik noemde de kaart van Sumatra's Westkust als de eer- 
stelinge. Verre van mij om het werk van reeds genoemden 
te willen verduisteren, doch zij leverden geene geheelen ; 
het zijn en blijven brokstukken, slechts na verifikatie, ter 
inlassching in betere geschikt. 
De kaart van Sumatra's westkust toonde de mogelijkheid van 
het daarstellen van een goed werk, en toen men in 1840 
wenschte eene militaire kaart van Batavia te bezitten en 
genoegzaam personeel daartoe vermeende aanwezig te zijn 
bij het korps infanterie, werd dan ook, nadat weder ge- 
deelten vroeger waren opgenomen, doch door het vertrek- 
ken der met de opname belaste officieren naar het oorlogs- 
terrein gestaakt, ook eene algemeene kartering van de re- 
sidentie Batavia en Ommelanden gelast. 
Deze arbeid, geplaatst onder de direktie der genie en 
hoofdleiding van den tegenwoordigen chef van den alre- 
meenen staf den kolonel E. C. C. Steinmetz (toenmaals 
luitenant-kolonel der genie adjudant van den gouver- 
neur generaal van Nederlandsch Indië), onder leiding van 
den kapitein der genie, thans majoor J. Van Staveren, en 
de luitenants, later kapiteins J. C. Rappard, R. F. De 
Seijff, W. Beijerinck, den len luitenant Steck, den 2en luite- 
nant Von Schauroth, de onderofficieren Mickler, thans 2e lui- 
tenant, Strauss enz. welke thans meerendeels aan de opna- 
me der residentie Cheribon, of die van Benkoelen en ge- 
deelten van Borneo zijn toegevoegd, leerde dadelijk, hoe- 
zeer het mogelijk was, goede opnamen te doen en welk nut 
zij stichten. 
Toen dan ook de kaart bijna gereed was (dat is grooten- 
deels op: 1: 10,000 opgenomen, terwijl zij verzameld werd op 
