EE EL 
vernield, bezweken onder asch en steenen, en de bergstroo- 
men, door die massa opgestopt, vormden meren , welke, hun- 
ne oevers verbrekende, weldra eene nieuwe oorzaak van ver- 
nieling werden. 
Dit duurde eenige uren. Omstreeks middernacht keer- 
den de verbolgen elementen tot rust; doch des anderen daags 
zetten ze op den middag, met hernieuwde kracht het ver- 
nielingswerk voort. Intusschen hield de aschregen steeds aan 
en was op dien dag nog zoo sterk, dat de zonnestralen er 
niet door henen konden dringen en nagenoeg volslagene 
duisternis heerschte. 
In den aanvang ging de uitbarsting vergezeld van eenen 
hevigen stormwind uit het zuidoosten, waardoor zich verkla- 
ren laat het van eenen uit handen der zeeroovers ontsnap- 
ten Sangirees ontvangen berigt, dat asch en steenen tot 
op het eiland Mangindano gevallen zijn. Later blies de 
wind uit het noorden. 
Naauwelijks van den schrik eenigzins bekomen, werden 
de bewoners van het bewust gedeelte van Sangir op den 
l%den Maart andermaal verontrust door eene uitbarsting, 
welke aan de zijde van Taboekan aanplantingen en eene 
groote menigte boomen vernielde. 
Sedert verkeert de vulkaan in rust en bespeurt men van 
zijn werking nog slechts de allerwege uit spleten en klo- 
ven opstijgende damp. De lavastroomen zijn op de hel- 
lingen nog zoo weinig afgekoeld, dat men zich nog niet 
op grooten afstand van het strand durft wagen. Volgens 
getuigenis der inlanders zouden de toppen van den berg 
niet merkbaar veranderd zijn. 
De hoofdnegorij Taroena had slechts te lijden van de asch 
en de steenen, welke de huizen beschadigden en de bewo- 
ners ligte kneuzingen toebragten. Overigens bleef zijn 
ongedeerd, doordien de zuidwaarts afvloeijende lavastroom, 
tegenstand vindende bij de heuvelenrei, aan welker zuidzij- 
