— 462 — 
door den Goenong Tjipetirman, Goenong Hauer, Goe- 
nong Luameh en Goenoeng Djambi (of Goenong Pinang). 
De uitgestrektheid dezer vlakte is ruim 1550 palen. Men 
verkrijgt hare grootste lengte, zoo men eene lijn trekt 
van de monding der Tjiletoek, langs haren regteroever, 
naar den voet van het Lienkoengsche gebergte , die 5 palen zal 
bedragen, terwijl hare grootste breedte is de afstand tusschen 
de bergen Lamehen Lienkoeng, die 3 à 3! palen zal zijn. 
De vegetatie is hier zeer schraal en biedt weinig afwisseling. 
Zij bestaat uit korte alang-alang, groepen rotan, eenig 
kreupelhout, terwijl zware boomen schaars gevonden worden. 
De voornaamste rivieren , die ‘deze vlakte doorstroomen 
zijn: de Tjiletoek, Tjikanteh, Tjimarinjoeng, Tjidahon , Tji- 
kalong, Tjipotirman en Tjijaliendoeng. 
De eerstgenoemde, die als hoofdstroom moet aangemerkt 
worden, waarnaar deze streek is genoemd, wordt op onge- 
veer 5 palen boven hare monding in zee voor groote 
praauwen bevaarbaar. Hooger op wordt de vaart belet door 
omgevallene boomstammen en bamboe. Ofschoon haar wa- 
ter zeer helder is, bevond ik tot op 44 palen van ha- 
ren mond, dat het nog brak was. Zij behoudt bij hare 
verschillende sterke kronkelingen tot op 5 palen van hare 
uitstorting in zee, steeds eene breedte van 40 ned. el, 
die bij haren mond ruim 50 ned. el bedraagt. De Tji- 
dahon, Tjikalong en Tjilaliendoeng storten zich in de twee 
eerstgenoemden op haren regteroever, de laatste op hare 
linkerzijde. De streek tusschen de Tjiletoek, Tjikalong en 
Tjidahon is modderachtig, terwijl ik bij verscheidene ver- 
gravingen, in deze vlakte gedaan, heb bevonden, dat reeds 
op geringe diepte de toedrang van water groot is. 
Nabij de monding der Tjiletoek treft men eene soort van 
boomen aan , door de inlanders aldaar tonkeh genaamd , waar- 
van zij beweren dat het hout door den zeeworm niet wordt 
aangetast. 
