! 
AU 
I. 
EIGENE 
ABHANDLUNGEN UND AUFSÄTZE. 
i A ——— 
I. 
Obfervatio critica de Elymi hyftricis charatere. 
Contuss generibus omnia confundi necefle eft” cui 
Uaefalpini, Botanicorum principis , aureo didto obtempe- 
sans, in Charadteribus genericis immortalis Zinnaei cura 
conditis, mutare quaedam, ne dicam emendare aufus fum. 
ELYMI genus decem fere plantae , ftrudtura fat di- 
verfae „ conftituunt. Aliae involucro tetraphyllo , aliae 
- Horibus nudis inftrudtae funt; quaedam fpecies flores foli- 
tarios , quaedam ternatos, plures binatos gerunt ; fpiculae 
modo 2, modo 3 „ modo 4-6 floribus gaudent &c. Nil 
certe, nil botanica , qua utimur , methodo dignum in hoc 
graminis genere videmus, Quo fadtunı eft, ut quot fuere 
in difciplina noftra hero&s , tot etiam plantas, a Zinnaeo 
fub Elymi nomine allatas , fere omnes ad alia genera de- 
mandandas cenfuerint. Hoc quidem modo, ut exempla 
quaedam afferam, Haller & Gmelin ELYMUM europaeum, 
& virginicum Hordeo , ELYM. arenarium , ibiricum 
w& canadenfem Tritico adfcripfere. Allioni in Flora Pede- 
> montana II, 260, ELYM, europaeum Hordeum europ, vo- 
ıeans, ELYM. arenarium tamen , propter diverfam Calycis‘ 
Rructuram ‚ proprium genus conftituere profitetür. 1. c. 258. 
A2 
