54 98 
affirmare poffum. Expecdtandum itaque quog usqus 
id clarius innotefeat : quod certiffime ‚eficiet, D. 
Joannes Cullar Hifpanus „ qui aM. Decembri anni 
1785. Philippinas Infulas inveftigaturus, eft profec- 
tus. An forte Cienfuegofie fpecies. 
d. Caulis inermis: .calyx exterior polyphyllus, aut multi. 
 fidus : interior femiquinquepartitus , aut tubulato- 
dentatus, foliis integris aut parum lobatis. 
221. H. micranthus. — Linn. Suppl. p. 308, 8.V, XIV. 
2.628. (C. Tab. LxVI. fig. 1.) V.S. 
222. H. afhiopieus : (Linn.) caule fruticofo minimo: foliis 
ovato- retufis , apice dentatis ; Horibus axillaribus 
& terminalibus. (C. Tab, ıxr. fig. ı.) V.S. 
223. H.rhombifolius ; caule fruticofo glabry:: foliis rhom- 
boideis , lateribus fuperioribus crenatis, (GC. T.LxIx. 
fig.3.) Hab. in India orientali, V. S. 
224. H. rigidus ; Linn. fil. Suppl. p. 310. S.V. XIV. p. 629, 
Plantam non vidit Cel, Cav. 
225. H, hirtus: (Linn.) cauleherbaceo fcabro : foliis ovato- 
lanceolatis, acuminatis, ferratis; calycum exteriore 
longiore , polyphyllo: floribus folitariis rubris. (C. 
Tab. Lx vr. fig. 3.) 
226, H. pheniceus : (Linn. fil.& Jacqg. Hort. fig. pulchra ) 
caule fruticofo hirfuto , foliis ferratis acuminaus, 
fzpe fubtrilobatis, Aoribus rubris , feminibus lana- 
tis. (C. Tab. LXvır. fig. 2.) 
Planta hec omnino diverfa eft a pr&cedenti ; quam- 
quam Linnzus fil. ambas conjunxit. — 
Hibifeus enim pheniceus D. Jacguin nonnifi gla- 
britie differt a noftro, quod fortaffe cultur& tribuen- 
dum. Specimina vidi apud D. de Juflieu que utrum 
ad H. phzniceum tanquam varietatem referam , 
dubius hereo : facies enim atque inflorefcentia eft 
