94 



■V , 



■■m 



m 



I 



•Bf 



.;< 



*■ 



# 



ik 



• 



i^. 



■^ 



m 



arbilraria , characlcribus minoris momenti , plernmque inconslantibus suffulta, quorum 

 plura ab recentioribus scriptoribus jamjam suppressa ; alia diTersissimas species colligunt 

 et verisimiliter in plura genera olim dissolyantur. 



- 



Profecto habitus , partiumque vegelationis insignes differentiae in generibus constituendis 



)res sunt in foliis Araliacearum discrepantiae 



nequaquam negligendae sunt, nam ccrte majores 

 ac in ipsis generationis organis, quae saepius Tix nisi partium floralium numero differunt, 

 dum folia simplicia, lobata, palmata, decomposita aliaque inyeniantur, caulesque sint her- 

 bacei , fruticosi , arborei , erecti aut scandentes , inermes yel spinosi caet. 



Araliae genus primum Tourneforthjs condidit , unicae speciei innixum > jiraliae Canaden- 

 si (» Panaces Kaprtpv, sitc racemosa Canadensis Corn. 74." (Jl. racemosa L.)). — » Aralia , 



1 



nquit , est plantae genus flore rosaceo , plurimis scilicet petali 



bem positis 



calyci insidentibus , qui deinde abit in fructum moUem seu baccam fere globosam, succu- 



(Cf. Ejus Inslit. Jlei Herh. Tom. I. 



lentam , seminibus foetam plerumque oblongis. " 



pag. 300. Tab. 154,). Generis adfi 

 detur. 



alioquin acutissimus parum perspexisse ti- 



L 



w 



qui genus Tournefortianum serTavit , fusiorem characterem exposuit 



Cal 



Involmnnim minimum umbellae globosae. Perianihiuni quinquedentatum , minimum 

 supenun. Cor. Petala quinque, OTata, acuta, sessilia, reflexa. Stam. Filamenta quin- 

 que, subulata, longitudine corollae. ^nthei^ae subrotundae. Pist. Germen subrotundum 

 inferum. Styli quinque , brcTissiiiii , persistentes. Stigrnata simplicia. Per: Baeca subro- 

 tunda, striata, coronata, quinquelocularis. Semina solitaria, dura, oblonga. (Cf. Likpt. 



gener. ed. Schreb. N 

 ricae borealis ciTCs. ; 



Cl. auctor inprimis ji. racemosam et ui. nudicautem^ Ame- 

 oculos habuit. Eidem generi deinde Tarias plantas ex aliis terrae 



plHgis advectas adscripsit , et inter asiaticas etiam ^Jraliam chinensem Syst. veget. ed. 14. 



Blo]u1e;i in Java insula inTCstigationibus insigne incrementum Araliae genus accepit. Cha- 



• 



ractcrem Linnaeanum e plantis a se iuTcntis mutaTit, ita ut stamina, pistilla et fructus 



locidamenta plus quam quinque, stylos liberos 



admitteret. In tres Sectiones genus diTidit: 1. mdratias veraSy stylis distinctis. 



passim connatos aut interdum nullos 



2. Gy- 



ypteinam. stTlis 



S. Paratropiarn, stigmati bus scssilibus , primo approximatis 



disco epigyno immersis. Cf. Ejus Bljdr. Fl(yr. Ifed. Ind. fasc. XV. pag. 869 seqq. 



Genus autem SciodaphyUum V . Browj\e tanquam ab Aralia di versum tunc agnoTit , e f u- 



charactere Tero quem 



nulla praeter petala calypt 



cohaerentia diff( 



tia liquet, quare deinceps hoc genus cum Aralia conjungendum esse, statuit (de Cakd. Prod. 

 Tom. IV. pag. 259). . ' 



Cl. DE Caivdolle in Prod. 1. c. Araliae genus potius ad sententiam Lihivaei restrinxit, se- 



■ 



cutus clarisslmos Tiros Doi? Prodr. Fl(yr. nep. 185. et Kunth nov. gener. Amer. V. pag. 8, 



quod 



congruit cum 



prima buj 



Blbmei 



Gynopteinam cum 



Iledera conjunxit, Paratropiam autem tanquam proprium genus recepit, ob stigmata 

 Jia , primo approximata et disco cpigyno immersa. 



Quod mox in uniTcrsum de Araliacearum generibus parum determinatis cl in 



posterum 



sane multifaria ratione expoliendis diximus , de Aralia L, ipsa non niinus xalet , quae 

 species satis heterogencas in se continct. Plurimarum autem spccierum flores et fructu 



T 



nisi imperfecte cogniti sunt, 



ponicae et Sinenses, nec non 



aliarum omniiio fere latent. Species Asiaticae, inprimis Ja- 



ures Austro-Americanae , illae ob florum mox exponendam 



fc ■-.' 



# 



• 



-^. 



«P 



«■I 



yA^-tk 



-» 



m 



jm. 



.1* 



iir 



