lor 



M. ebui 



1. c. sallem e spccimine mortiio atque stcrlli descripsi 



hac nequaquam j ung^ere aiideo ob tHversissimxmi liabitum, mammillas confertissimas, snina 



centrales multoties longiores et crassiores. 



* 



• CACTUS (Mammillaria) micracanthcjs Miq. 1. c. pag-; 16. 



Planta 1. c. desCripta cx co tcmpore laate incrcyit, et formam satis constautem scrvavit. 

 Omnes autem mammillae juveniles spinas 4 decussatas gcrunt, idbicanlcs, aplce luteas, q^ua- 

 riim Yero iiiferior plerumque paullo breviori 



lana 11 oc- 



ECHINOCACTUS xiphacaicthus Miq. 1. c. pajr, 1. 



Planta a nobis descripta cx eo tempore multuin excrcvit; sed costas nasccnlcs Vldco pae- 

 ne inermcs, cum spinae lente et serius efformenluri Sunt aulem nascenlcs spiiiae 

 cosa fusce-g:risca circumdatae. 



Sectio illa gcncris Echinocacli, ^uae in Docti PrEirrER Hmimerat. spccies Coslis com- 

 pressissimis crispatis collig:it , plantas polymorplias contlnct , cpiarnni m\\ I ua diflcrcn I la 

 non facile statuitur. Cum autem primum nostram descrlborcni , dc affinitatc cum Evh. 

 ^ladiato Lk. et Oir. cogitare non potui, cum figiira, quam illi auctoics in F^crh. s. Bf^f. 

 d. Garlenh. Preuss. Tom. III. dederunt, falsam omnino plantae imag^incm cxliibcat; iili 

 postea Cl. PrEiFFER (Otto et Dietr. jdllg. Gartenz, 1838. pa*j. 27.5.) monuit. Nequc tanicn 

 huic auctori asscntior , plantam nostram Ech. gladiaio csse valtlc aflinem ; cum noii solum 

 trunci forma, colore, diiTerat, sed spinarum e tiam liUmcro ^ foima ct directione. JXcquc 

 cum Ech, obvallalo DC. Dietr. In Mlg^. Garlenz. 1839. i>ag, 154. ct Ech. laHcifero Dietr. 

 1. c. noslram iclenticain liabcre possiun, si aliquam sallcm constantiam in liarum spccicruni 

 formis conccdere yclis- 



Speciem itaque provisorie tanquam bene constltutam scrTarc velim. Fortasse olim plures 

 ex hac sectione in unam conj ungantur ; sed haec, floribus plurimarum nondum cogiiitis, 

 nunc extricari non possunt. Quantum autcm forma trunci spinarumque numerus et forma 

 in eadein planta varient, e Tabula Ech. phyllacanthi JMart. liquct, in Oxxo et PfEiFFEH 

 op. cit. Tab. IX. 



ECHIjVOCACTUS holopterus Miq. 1. c. pajj- 2. 



Specics haec, cujus imicum sj)ccimen obiit, deinceps a Cl. Le>iaire nomine Ech. Mirbelii 

 dcscripta est {Cactear. nov. in jffoi^t. Monvill. 1838. pa<j. 22). Auctor autem illud nomcn 

 tanquam synonymon Echinocaio Mirbelii nuper adscripsit {Caci. Gener. spec. nov. pag. 80). 



ECHINOCACTIJS mammillifer Miq. 1. <?. pag. 8. 



CI. Lemaire hanc perinsigncm speciem nomine Ech, theiacanthi postca descripsil (Cacl. 

 gen. spec. nov. pag-. 86.) 



ECHINOCACTUS ctRTicoRNis Mic}. 1. c. pa^. 5. 



Haec species, cujus singularem pro varia aetate formae Tariationem 1. c* exposui, ulterius 

 comparari meretur cum E. comiget^o DC. Mem. Tab. X. Dilfert spinarum colore, et 

 radiantium numero. Costae autem omnes fere nunc bifurcantur. 



Speciem denique , quam tanquam Ech. tubercukiio Lihk et Ott. affinem 1. c. pag. 3. 

 indicaTeram, omnibus denuo perpcnsis , tiA Ech. Echidnem DC. Mem. Tab. XT. refercn- 

 dam essc \i\ dubilarem ; clsi color spinarum ct crassitics satis perspicuc dilTerant. 



28 



» 



