111 



nuniorosa, ad ulruniqno lalus trifjlnta, triolnia quinqne, imo quadrhginta , iion flabella- 

 tira patentia, sed inpriinis superiora antrorsuni cou^er^jentia, paulisper erccta, nec hori« 

 zontaliter posita, inferiora alterna (bina tamen scinper aliquatcnus appi oxiniata) , supcriora 

 subop])osita et m uniyersum confertiora, infima et summa rcliquis brcTiora, liaec autem 

 breyissima, omnia in unirersum valde elontyala , longe lanceolata, anfjusta, rccta, aul 



rarius subfalcata, margine inprlmis superiore plus minus incrassato subrcYoluto, basi con- 



apice longe et sT)Inose acuminata , dura , rigida 



parco 



tf 



(inprimis juvenilia) suffusa , glabcrrima , in pagina superiore tuberculis Tcrrucisye e materio 

 gfummosa in parencliymatc accumulata ortis instructa, in pa«ina inferiore pallidiore non 

 nitcnte nerYoso-striala, neryis lonjj^itiidinalibus fere Yig:iiiti. Rarissime ad mar/finem infe- 



riorem prope apicem exig^uns dens inYeniUir, quasi naturac lusu. Lonjjitudo foliolorum 

 infimorum a 7 — 13 centimetris variat; supremorum minimorum cl mullo angiistiorum 5 

 saltem metitur; foliola maxima 15 — 20 — 24 Iou^sl et I| In medio lata. 



DiAGNOsrs. 



£. elongatus Lehm. Caudice gJabro, rliachi sursum rccurra obtuse trj[j"ona, facie antica 

 bicanaliculata , foliolis numerosis antrorsum conycrg-entibus, inferioribus alternis rcmotio- 



■m 



rlbus, superioribus magis approximatis suboppositis , mcdiis longissimis, longc lanccolatis, 

 basi contractis, apice spinoso acuminatis , ir.tegerrimis , glaberrimls. 



Syjnoinyma. 



'- Encephalcirkis ehngaius Lehm. 31SS. — Miqtjel in BulL d. Sc. phys. et natur. cn 

 JSeerl. 183S. pag^. 11. Otto et Dietr. Allgem. Garien^eit. 1838. pag^. 322. de Tbiese 1. c. 

 EncepJialartus procer Miq. MSS. 



, IcoN. Tabiila nosira XIII. 



Habitat in Afrlcae ausiraUs Promoniorio bonae spei locis interioribus. Colitur in 



Horto Roterodamensi , et D. Parmentieri Enghiennensi, 



^dnoiatiol. Rhacbis non obscurc tetragfona, uti apud de Vriese 1. c. legitur, sed ob- 

 tuse trigona, pinnae non glaucescentes , sed adultae virides, non falcato-ensiformes, sed 

 pleraequc recte-lanceolatac , aliquibus saltcm subfalcatis, caet. 



Adnoiatio 11. Ab omnibus afilnibus facile distinguitur frondium dircctione et inprimis 

 longissimis pinnis. Caeterum Enceplialarto Lehmanni propinqnus et ei proiimus in syste- 

 inate collocandus. Frondium apex in hac spccie, si pulchram adidti spcciminis tabidam in 

 diario: uillgem. Garienzeit. auctt. Otto et Dietrich, 1836. Tab. I. comparas, eadem ratione 

 clt^anter recurvatus cernitur, unde major adhuc in habitu similitudo. Caudex etiam in 

 utraque specie tum quoad formam tum quoad squamas valde consimilis. 



K 



ADUMBRATIOI^ES QUARUi^DAM SPECIERUM CTCADIS. 



Num medicis graecis arbor , deinceps a Linnaeo Cycas vocata , cognita fuerit , omni du- 



■y 



bio non caret, Palma a Theophrasto (cf. Jlisiw\ plant. Lib. IT. cap. 8.) Kiy.a5 dicta a , 



i29 



