112 



1 • _ 



SPiiEiVGELio Cycas clrchialis L. liabetiir (cf. Ilhl. ret herh. Tom I. pag. 106.), inprlmis ob 

 usum panificum, de quo «raecus auctor loquitur q^uemque et Cycadi auctores plures tribue- 

 runt. Cum autcm aliae Palmarum species multo magis hac in re valeant et Cycas in remo- 

 tissimis tantum Asiae rcoionibus Imic usui 

 ab omni dubitatione non alienam liabeo. 



non 



Sprekgelti 



H 



Eadem ratione ea milii dubia videntur, quae Arabes physici Wahabus ct Ablzeidus, 



r 



saeculo IX. iter in orientalcs Asiae reoiones facientcs , scripserunt de arbore quae farinam 



praeberct. (Cf. Jlnciennes relafions cles Indes et cle la Chine . 171S 



Parisiis. pag:. 17). 

 Quum prinium 



ad Asiae Archipelafji insidas et poninsidas post mediura aevum naves 



9 



opaeae adpulerint , cillus fortasse pulcra utilisqtie Cy 



Q 



pr im u s 



de illa aliquid scriptis mandavcrit , difficile diclu est , inprimis cuin plura scrlpta kisitanica 

 nos omnino lateant. Si Aktokius Pigafetta de arbore Sagu loqultur, iis de Cycade loqui 



videtur, qui ex illa 



Eliani Fer. Lopez de Castagneda de arbore Sagu vel Zagu scripsit. 



Sago colligi opinantur. (Cf. Ramusio 1. fol. 394). 



(Cf. DODONAEUS 



Cruydtboek. edit» .Atitverp. 



pag: 



1415. a. in addcndis). E mcduUa trunci farinam 



pracparari fusius rcfcrt. Dubia eliam smit , quae Marcls Paulus Venetus de maximis 



reono Faufur nascentibus, quarum 



arboribus scripsit, in 



instar durum , intus mcduUam farinaceam includeret. 



truncorum lionum, ferri ad 



Midto 



sunt quae de arb 



farinifera insularum Moluccensium narrat autopta 



Frajvciscus Drake, de quibus vix dubitari licet, ea omnino Cycadem spectare. Clusius 



h 



illam arboreni fariniferatn, vocat, in insula Ternate inventam, trunco femur humanum 

 crasso 5 decem pedes alto, apice quasi olus g-erentc, intus medullam albam includente, qua 



pauperes incolae 



inoluccanis. 



Frequentem 



Ejus lignum esse perquam 



;sse hanc arborem in ^mhoina et reliquis insulis 

 molle ita nt vulgari cidtro totam arborem traris- 



verse seciire posses 



- * ■ * 



AfTirmare non ausim an observationes quas de arbore Sago communicavit Christ. Henr.' 

 Briad revera ad Cycadem pertineant. Palma, de qua loquitur, altitudinem ulnarum XVI 



aul Xa 



attingit; folia pinnata oblonga, versus extremitates 



quibus Indi ad 



Raini infcriores paulatim 



decidunt , dum arbor in altitudi 



is restat, rudem et ingratam oculo superliciem arboris efficit 

 arboris spatium inde a radice ad verticem replet. Diameter ar- 



domos togendas utuntur. 



nem cresclt, quodque ex 



McduUa esculenta interius 



borls est trium aut quinque quartarum ulnae , amio aetatis octavo aut decimo , ubi flores 



et fructus protulit; hos esse parvos rotundos non esculentos incolae Maleyenses retulerunt. 



(Cf. KongL Svenska Fetenskaps \dcademiens Handlingar for *4r. 1775. Vol. XXXVI, 



pag. 142 seqq.) 



Optlmam notitiam Cycadis dedit Rheede tot DRiKEi?fSTEi]\ in Horto Malabarico ^ totam 



is tabulis 



borem accurate dellneatam cum organis singidis exhibcnle. His autem egreg 



prlma Cycadis cognilio innititur , hisq 



usus est LiNN 



cum Cycadis characterem 



et C. clrclnalis descriptionem conficcret. (Cf. ITort. Malab. Tom. III. 9. ct descriptionem 

 Bostram Cycadis circinalis). 



r 



Insularum Moluccensium Cycadem dUIgentissimus Rumphius descripsit, quae arbor ab 

 ipso LiNNAEo omnibusque auctoribus ad Cycadem circinalem L. relata , propria species est ; 



