„kennisse, studie ende applicatie", of de waardeering, welke hij ondervond van die onder zijne tijdgenooten, welke 

 meer of minder in staat waren zijne werkzaamheden op den juisten prijs te schatten. En ook die waardeering is hem 

 niet ontgaan! Tot ver over de grenzen van zijn Ambon heeft in zijne dagen zijn naam weerklonken, en omgekeerd, 

 de namen van hen, die betrekkingen met hem onderhielden, zij mochten genoemi 

 een goeden klank. Daar waren in Indië zelf Joannes Camphuijs, Herbert de Jagep, 

 daar waren in Nederland geleerden aan Leiden's universiteit 1). In Duitschland 

 Cosimo de Medici III, de toenmalige Groothertog van Toskane, kocht 



worden, ook hunne namen hadden 

 cr, Dr. Willem ten Rhijne en anderen; 

 id werd zijn naam met eere genoemd, 

 hem „eenige rariteyten van horentges 



iden worden vervoerd, 



en zeegewassen", die de Bewindhebbers toestonden, dat met 's Compagnie's schepen naar hier 2 

 „ten respecte van den opgemelten Groothertogh" 2 ). 



En zou Rumpf misschien niet nog hooger dan de promotie zijns zoons, nog hooger 

 leven" op Hila, geschat hebben de waardeerende uiting van de Academia Naturae Curiosorum te Weenen, die hem 

 in 168 1 tot haar lid benoemde, en, toen zij volgens haar gewoonte haar nieuw lid een bijnaam diende te vereeren, 

 hem dien schonk van Plinius Indicus. Een titel, die zelfs de Bewindhebbers imponeerde 3). 



Ook hier dus waardeering! 



Na zijn dood uitte deze zich blijvend, door de uitgave zijner geschriften in de eerste plaats. Niet alleen door 

 die van zijn beide magistrale werken onder eigen naam ±), maar ook, de 

 heeft zoowel de 18de als de 19de eeuw haar tol der waardeering 

 Nederland en daarbuiten «). En thans, in het begin der twintigste eeuv 

 naast die eener Rumphius- medaille! 





■ het misbruik van zijn arbeid gemaakt 5 ). Zoo 

 n dankbaarheid aan Rumphius gebracht, in 

 nog de erkentelijke hulde van dit feestwerk, 



In 1824 had de bekende reis plaats naar het Oosten van den Archipel door den gouverneur-generaal Van 

 der Capellen. Ook Ambon werd bezocht. Daar lag Rumphius begraven. Zelf had hij bij zijn leven zijne laatste 

 rustplaats aangegeven, jaren te voren, reeds minstens in 1687. Toen toch berichte de toenmalige gouverneur van 

 Ambon aan zijn opvolger 7) ■ „Onder de vergunde erven buyten de stad tot grondgebruyek is de byzondere grafstee 

 „aan den oud-coopman d. Ed. G. E. Rumphius verleent; breed langs den weg en achter schaers 5 en diep 

 7 roeden". Toen op zijn 75-jarigen leeftijd de rust voor hem was gekomen, werd dit daarvoor de plaats : de „graf-thuin" 

 van Rumphius S). Van der Capellen plaatste in den tuin van het huis, waar de groote geleerde eens te Ambon had 

 gewoond, een eenvoudig gedenkteeken voor den man, wiens naam in eere zal worden gehouden in alle komende tijden. 



Ï!I. bldz 263 i 



lier buiten bespreking. De Landbeschrijving behandel ik hierachter. Misschien ook hebben 

 hiervoor bldz. 9) van Ambon ter grondslag gelegen aan Vai.entijn's «Verhandeling der dieren 



Ambon van 1686—1687, 1688— 1694 en van 1707—1712 (Vai.kmijx. III. bldz. 141) In de beide 



I ),- j. 



■ ^-,-1 



ïSTijN heeft ze gebruikt, 

 riftelyck berigt 18 Augu: 



