jesla* 



:ht Pa 



1 in UI 



rus 



en 



daarnaast de 



i n u s 



;. Eene so« 





van 



Palini 



irus, 



dsche kust 



komt 



de 



ze s 



ioort, die 



men 



niet 



voor; 



deze 



kn 



«ft, 



die de 1 



engte 



k nit 



•t zoo 



fijn s. 



zhij: 





e zijn als 



i van 



Op plaat I zien wij dus een zeekreeft afgebeeld, behoorende tot het 

 grootste aller bekende garnalen, den in Indië wijd verbreiden Palaemon car 

 de Pal. vul garis, leeft ook aan de Engelsche kusten, maar aan de Nederla 

 in Frankrijk „langoustes" en in Engeland „spiny Lobster" of „Crawfish" noemt 

 van 18 . Engelsche duimen bereikt, wordt in Engeland gegeten, hoewel de sma 

 den gewonen zeekreeft. 



De op de tweede plaat afgebeelde, aan hunne bladvormig verbreede antennen herkenbare kreeften zijn 

 geenszins mannetje en wijfje, zooals in de verklaring dezer plaat op bladz. 4 beweerd wordt, maar zijn twee geheel 

 verschillende soorten, een Thenus en een Paribacus. Op plaat III zijn twee kreeften uit de orde der Stomatopoden 

 voorgesteld, beide veelvuldig voorkomende in de Indische zeeën, en door fraaie kleuren uitmuntende. 



De merkwaardige Birgus latro, door Rumphius als Cancer Crumenatus beschreven, vindt men op plaat IV 

 afgebeeld, en hij behoort, gelijk de figuren K en L van plaat V, tot de familie der Paguriden. De Birgus voedt 

 zich met kokosnoten, die hij op de volgende wijze opent: hij begint de schil te verscheuren, vezel voor vezel, en 

 hamert vervolgens met zijne zware klauwen op de noot tot er eene opening ontstaat. Deze krabben bestijgen de 

 palmboomen om de noten te halen. Men zegt, dat zij iederen nacht eens naar de zee gaan, zonder twijfel om er 

 hunne kieuwen te bevochtigen; ook de jongen leven eenigen tijd aan de kust. Zij wonen in diepe holen, die zij 

 onder de wortels der boomen maken; hierin hoopen zij groote hoeveelheden vezels van de schil van kokosnoten 

 opeen, en rusten dan daarop als op een legerstede. Zij zijn goed om te eten, bovendien ligt er onder den staart der 

 volwassenen een groote massa vet, hetwelk gesmolten eene heldere olie oplevert. De wilde zwijnen maken op de 

 Birgus jacht, gelijk zij dat ook op andere krabben doen. 



De Cancer vocans, op plaat X letter E algebeeld, behoort tot het geslacht Gelasimus, dat in de 

 tropische zeeën door talrijke soorten vertegenwoordigd is. Bij de mannetjes is een der voorpooten kolossaal ontwikkeld, 

 de andere zeer klein, bij het wijfje zijn beide zeer klein. In Japan heeten deze krabben Siho maneki, hetgeen beteekent 

 „wenken om den terugkeer van den vloed"; wanneer deze krabben op het droge strand zijn achtergebleven, meenen de 

 Japanners dat zij door de groote schaar heen en weer te bewegen de golven als het ware wenken om terug te keeren. 

 In Carolina treft men ze soms bij duizenden op het strand aan; gaat iemand er dan tusschen staan, zoo lichten de mannetjes 

 de groote schaar dreigend op, als in gevechtspostuur en loopen dan in die strijdhaftige houding snel weg. Andere 

 maken holten, een voet of meer diep en een of twee duimen wijd, met een kamertje in den bodem, waarin zij zich 

 terug trekken. 



Op plaat X vinden wij als No. 2 den Pseudograpsus b'arbatus afgebeeld, eene aan de zwarte haarbos 

 op de vingers der scharen zeer kennelijke soort zij is niet zeer algemeen en bewoont de rivieren der moluksche 

 eilanden, Flores enz. De wijfjes dragen die haarbos niet, alleen de mannetjes. Volgens Rumphius trekken zij op het eiland 

 Amboina jaarlijks in groote troepen naar zee en worden zij op dat eiland gegeten. Op dezelfde plaat zijn onder de 

 letters A en B een paar soorten van het geslacht L e u cos ia voorgesteld, allerliefste kleine krabbetjes, behoorende tot 

 de afdeeling der Oxystomata; hun lichaam is sterk gewelfd, glad, glanzend, gewoonlijk met vlekken of kringen geteekend. 

 Ook de Myra, plaat X fig. C, behoort tot deze afdeeling, maar onderscheidt zich aanstonds door slankere pooten en 

 de drie doornen aan den achterrand van den cephalothorax. 



Van het geslacht Drom ia op de elfde plaat komt eene andere soort ook aan de Engelsche kusten voor. 

 De door Rumphius" afgebeelde, als Cancer Lanosus beschrevene soort verbergt zich, volgens Fabricius, in het 

 zand, met zijne achterpooten een schaal van een schelpdier boven zich houdende, en ligt zóó op de loer op kleine 

 vischjes. De krab draagt den naam van Drom ia (looper) ten onrechte, daar zijne bewegingen juist langzaam zijn. 



In onze groote zeeaquariën treft men niet zelden de zonderlinge dieren aan, die bij Rumphius op de i2 e plaat 

 zijn afgebeeld, den Limulus. Hoewel gewoonlijk tot de schaaldieren gerekend, vertoonen deze zeldzame schepselen, 

 overblijfselen e'ener ondergegane wereld, niettemin eenige verwantschap tot de schorpioenen, vooral tot de aan hen grenzende, 

 maar alleen in den fossielen staat bekende Eurypteriden. Zij onderscheiden zich echter door hunne levenswijze in 

 de zee, en daardoor, dat zij door kieuwen ademen. Men kent slechts drie of vier soorten van dit geslacht, ééne 

 bewoont de vlakke stranden van Florida, Carolina en de Antillen, de anderen de vlakke kusten der Molukken, China, 

 Japan en Californië. Het zijn stompzinnige, trage dieren, die op geringe diepte op den zeebodem leven, waarover zij 



