Plaat III, F. G. Odontodactylus scyllarus (Linnaeüs). Dit is de Squilla Arenaria Marina van Rumphius, niet 

 zijne Squilla Lutaria, zooals Milne Edwards (Histoire Nat. des Crustacés, II, p. 529) meent. In zijn 

 „Stipplementum Entomologiae" p. 417 hield Fabricius deze afbeelding- voor die van zijnen Gonodactylus 

 c h i r a g ra. Het eindlid der roofpooten draagt bij Odontodactylus twee scherpe tandjes, waardoor dit 

 geslacht zich juist van Gonodactylus onderscheidt: deze tandjes ontbreken op de figuur G. Vergelijkt 

 men echter deze figuren en de door Rumphius gegevene beschrijving met de gekleurde afbeelding onzer 

 soort in Cuvier, Le Règne animal, zoo kan men aan de identiteit niet langer twijfelen. De door 

 Rumphius iets verder op dezelfde bladzijde beschreven, tweede soort van Squilla Arenaria Marina bleef 

 onbestemd, evenzoo de in het vierde hoofddeel beschreven Squilla Lutaria : de figuren K. en L. op 

 Plaat V behooren hier niet bij. Odontodactylus scyllarus bewoont den Indischen Oceaan, waar hij 

 op Zanzibar, Madagascar, Mauritius en de Seychellen waargenomen werd, maar zijne verspreiding reikt tot 

 Amboina en de Samoa-eilanden. 

 Plaat IV, H. J. Birgus latro (Linnaeüs). Deze merkwaardige krab, waarvan de levenswijze ons door Darwin 

 en anderen verhaald is, bewoont een aantal eilanden in den Indischen Oceaan, zooals de Komoren, de Glorioso 

 eilanden, Mauritius, verder den Indischen Archipel (Amboina, Ternate), leeft ook op de tusschen Japan en 

 Formosa gelegen Riu-Kiu-eilanden en ten slotte in de Stille Zuidzee op de eilanden van den Tokelau- en 

 Paumotu Archipel. Hij beklimt de kokosnootboomen aan de kust, zooals nog onlangs door Prof. Sluiter met 

 eigen oogen is waargenomen, en voedt zich van de noten, terwijl men zegt dat deze dieren iederen nacht 

 naar zee trekken om er hunne kieuwen te bevochtigen. 

 Plaat V, K. Coenobita elypeatus Latr. De verspreiding dezer Coenobita strekt zich van de Oostkust van 

 Afrika (Zanzibar) door den geheelen Indischen Oceaan en den Indischen Archipel tot de Admiraliteits-eilanden, 

 het eiland Nieuw-Hannover en Tahiti uit. Men treft hem ook in de baai van Batavia aan. 

 Plaat V, L. Coenobita spin os us M.-E? Daar de determinatie niet geheel zeker is, wordt de verspreiding van 



den Coen. spin os us niet aangegeven. 

 Plaat V, M. Lophozozymus octodentatus M.-E. Deze figuur stelt een zeer oud exemplaar voor. Bij exem- 

 plaren van middelbare grootte, door Rumphius op zijne n de plaat, No. 4 afgebeeld, draagt de cephalothorax 

 van boven een fraai netwerk van roode of oranjeroode lijnen, waarvan de vorm overigens tamelijk varieert. 

 Bij het geheel volwassen dier echter, zooals hier op plaat V is voorgesteld, vloeien de roode lijnen in de 

 maag- en hartstreek, soms ook op de achterste branchiaalstreek ineen, en vormen dan groote onregelmatige, 

 roode of oranjekleurige vlekken. In de jeugd ontbreekt het netwerk nog geheel. Deze fraaie soort, waarvan 

 de cephalothorax eene breedte van 7 centim. bereikt, bewoont den Indischen Archipel en de Noordwestelijke, 

 Noordoostelijke en Oostelijke kusten van Australië. Zoo werd de Lophozozymus octodentatus waar- 

 genomen te Singapore, te Pontianak, in de Java Zee, alsmede op de Philippijnsche eilanden. Ten slotte zij 

 opgemerkt dat de Cancer saxatilis, dien Rumphius in zijn zesde hoofddeel beschrijft, eene geheel andere soort 

 is, daar de cephalothorax aan iedere zijde negen tanden draagt „als eene zaage": misschien beschreef de 

 schrijver hier eene zwemkrab, deScylla se r rata. 

 Plaat VI, N. Carpilius convex us Rüpp. Verspreiding: van de Roode Zee en de Oostkust van Afrika door den 

 geheelen Indischen Oceaan en den Indischen Archipel tot de Riu-Kiu-, de Sandwich- en de Fidschi-eilanden, 

 Tahiti en Australië toe. 

 Plaat VI, O. Carcin ti s moenas (Linnaeüs). Dit is de gewone Europeesche strandkrab en het is wel opmerkelijk 

 dat Dr. D'Acquet den drukker van het werk van Rumphius deze soort toezond als een door den laatsten 

 chreven krab van Ambon. Toch zoude het niet geheel onmogelijk zijn geweest. Immers de gewone 



Europeesche strandkrab wordt ook nu en dan, hoewel uiterst zeldzaam, in de Indische 



waargenon 



Zoo trof men hem aan in de Roode Zee, te Galle op Ceylon, ja zelfs op de Sandwich-eilanden, misschien ook 

 te Port Philipp aan de Zuidkust van Australië ! Kan deze soort daar echter niet door schepen uit Europa zijn 

 heen gevoerd ? Klaarblijkelijk kunnen de op deze plaat in de figuren N en O afgebeelde krabben niet de 

 beide door Rumphius in zijn zevende hoofddeel beschreven soorten van Cancer Marinus wezen, naardien de 

 Cancer Marinus Laevis zes tanden aan den cephalothorax draagt en waarschijnlijk eene zwemkrab is, terwijl 

 ten opzichte van den Cancer Marinus Sulcatus daaraan geen twijfel bestaan kan. 

 1, P. Goniosoma cruciferum (Fabr.) A. M.-E. Deze zwemkrab, waarvan de cephalothorax tot 15 

 centim. breed wordt, bewoont den Indischen Oceaan, den Indischen Archipel en de zeeën van China, Japan 

 en Australië. Op de bovenzijde draagt hij een vlek in den vorm van een kruis en het is misschien deze 

 soort, welke aanleiding gegeven heeft tot het verhaal dat men bij oude schrijvers vindt opgeteekend dat, 

 toen Xavier om de zee tot rust te brengen, er een kruisbeeld in wierp, dit hem later door eene krab 

 werd teruggebracht. 



