Plaat VII, R. Neptunus pelagicus L. Deze is een der grootste zwemkrabben, het schild wordt bij zeer oude 

 exemplaren 22 centim. breed. Verspreiding: Roode Zee, Indische Oceaan, Indische Archipel, Japan. Sandwich- 

 eilanden, Nieuw-Caledonië, de kusten van Australië en Nieuw Zeeland. Rumphius, hoewel den pelagicus 

 afbeeldende, rekent tot zijnen Pagurus Reidjungan ook eene naverwante soort, den Nept. sa n gu i nolen tus 

 Herbst, dien men gemakkelijk aan zijne drie roode vlekken op het schild herkent. 



Plaat VII, S. Matuta victrix Fabr. Verspreiding: Roode Zee, Indische Oceaan. Indische Archipel, Oostkust van 

 Australië. Hoewel de Matuta's, waarvan men meerdere soorten onderscheiden heelt, niet tot de familie der 

 zwemkrabben behooren, bereikt het zwemvermogen hier toch eene zeer hooge ontwikkeling, daar niet alleen 

 de pooten van het laatste paar, maar ook de drie voorgaande paren tot zwemmen zijn ingericht. 



Plaat VIII, T, V. Ranina serrata Lam. De meening dat deze krab op het land zou kunnen leven en zelfs in 

 huizen aangetroffen geworden is, is onjuist, naardien, zooals Dr. ORTMANN mededeelt, deze dieren, uit het 

 water genomen, spoedig sterven. Verspreiding: Indische Oceaan (Mauritius, Réunionh Indische Archipel (Bali. 

 Halmahera), Japan, Sandwich-eilanden, Oostkust van Australië. 



Plaat VIII, 1. Micippe cristata (Linnaeus). Verspreiding: Indische Archipel (Java. Palau- en Philippijnsche 

 eilanden, Amboina). 



Plaat VIII, 2. Lambrus longimanus Leach. Verspreiding: Indische Oceaan. Indische Archipel. 



Plaat VIII, 3. Deze figuur, in de eerste in 1833 verschenen Clavis ongedetermineenl gebleven,, werd door wijlen 

 Dr. Bleeker voor de afbeelding gehouden van zijnen Lambrus R u m p h i i ' T,i iiki u, eene te Amboina 

 levende soort. Latere schrijvers houden dezen Lambrus Rumphii evenwel voor identisch met Lambrus 

 lamelliger White, welke laatste de Philippijnsche eilanden bewoont. 



Plaat VIII, 4. Egeria arachnoides (Rumphius) M.-K. Verspreiding: kusten van Indië. Indische Oceaan, Indische 

 Archipel tot Hongkong, de Philippijnen en Queensland toe. 



Plaat VIII, 5. Atergatis floridus (Rumhiius). Verspreiding: van de Roode Zee en Natal door den geheelen Indischen 

 Oceaan en den Indischen Archipel heen tot Japan, de Samoa-eilanden, Tahiti en de kusten van Australië toe. 



Plaat IX, 1. Parthen op e horrida Fabr. In tegenstelling met de het laatst vermelde soort, behoort deze tot de 

 meer zeldzaam voorkomende. Men kent haar van Mauritius, Réunion, Ceylon, den Indischen Archipel, 

 Nieuw-Caledonië, de Samoa- en de Sandwich-eilanden. 



Plaat X, No. 1. Carpilius maculatus (Linnaeus). Van de beide Indische soorten van het geslacht Carpilius, 

 die beide niet zeldzaam zijn, en waarvan de eene op plaat VI is afgebeeld, is deze de tweede. Men herkent 

 haar onmiddellijk aan hare roode vlekken op den cephalothorax. Verspreiding: Indische Oceaan, Indische 

 Archipel, Stille Zuidzee tot de Sandwich- en Paumotu-eilanden toe. 



Plaat X, No. 2. Pseudograpsus barbatus (Rumphius). Deze is een van de weinige, van welke de doorRuMPHIUS 

 gegeven latijnsche naam door de wetenschap is overgenomen. De donkere zwarte haarbos op de scharen 

 dragen alleen de mannetjes. Deze soort werd waargenomen op de Nicobarische eilanden, dan op verscheidene 

 eilanden van den Indischen Archipel, zooals Flores, Amboina, Batjan, Ternate, ja zelfs op de Nieuwe Hebriden. 

 Zij leeft er in de rivieren. 



Plaat X, No. 3. Notopus dorsipes (Fabr.) de Haan. Deze soort is zeldzaam. Zij werd waargenomen nabij de 

 kust van Malabar, op de Andamanische eilanden, aan de kusten van Japan en op Amboina. 



Plaat X, A. Leucosia longi frons de Haan, var. pulcherrima Miers. Deze variëteit van de in Japan, maar 

 ook in den Indischen Oceaan wijd verspreide Leucosia longifrons werd zoowel in de Perzische Golf 

 als aan de Noordoostkust van Queensland waargenomen. Waarschijnlijk wijkt haar gebied dus niet veel van 

 dat van de type af. 



Plaat X, B. Leucosia 1 o n g i f r o n s de 1 1 aan ? Volgens sommigen zou deze figuur de typische soort moeten voorstellen. 



Plaat X, C. Myra fugax (Fabr.) Verspreiding: Roode Zee, Indische Oceaan, Indische Archipel, Japan, Nieuw- 

 Caledonië, Queensland. 



Plaat X, D. Myctiris longicarpus Latr. In de Clavis van 1833 wordt deze figuur voor de afbeelding van den 

 Cancer cuphaeus Linnaeus gehouden; deze Ca neer cuphaeus draagt echter aan den achterrand van 

 den cephalothorax drie tanden en behoort stellig tot de familie der Leucosiidae, terwijl de overeenkomst der 

 figuur met Myctiris longicarpus volkomen is. Bovendien bezat het exemplaar waarop Linnaeus zijnen 

 C." cuphaeus grondvestte, geene voorpooten. Myctiris longicarpus bewoont den Indischen Archipel 

 en de aangrenzende zeeën, zoo de Andaman-eilanden, de Nicobaren, China, de Philippijnen, Nieuw Caledonie, 

 zuidelijk tot Tasmanië. 



Plaat X, E. Gelasimus Marionis Desm. De figuur stelt die verscheidenheid dezer soort voor, bij welke de groote 

 schaar geene tanden draagt en op welke Desmarest juist zijne soort grondvestte. Verspreiding: Indische 

 Oceaan, Indische Archipel, Riu-Kiu-eilanden, Fidschi- en Samoa-eilanden, kusten van Australië. 



