publiceert BI urne onder het hoofd „Rumphii laborum remuneratio" het origineel van 

 dien RuMPHIUS dd. Amboina 19 Sept. 1699 aan de Bewindhebbers schreef om hen te 

 Paulüs Augustus van Onderkoopman tot Koopman, als vergelding voor de ontvangst van 

 .ewindhebbers; een brief, dien later Lelt; Q 1871 nogmaals als Bijl. XI 



ast had (zie Leupe's Aanteekening n°. 25), en er nu ook weer terug is gekeerd. Leüpe 

 nen, niet van het origineel, sooals hij 29 erkent; maar hij begaat 



JLUME óók had aangehaald, als aanwezig „in altero Manuscripto Herbarii Amboitwnsis. 



p e n d i x van 1694 was, zie aldaar p. 23 — onderaan bij zijn Bijlage XI te voegen alsof het 

 larbij willekeurig het jaartal 1692, wat Blume terecht gaf, te veranderen in 1699! Iets, 

 1 der geoorloofde verbetering van gewaande „drukfouten"; zie nog sub Leupe, blz. 20. 

 >ond tusschen de 2 Leidsche Mss. : „Literae . . . inter duos codices in Bibliotheca Leidensi 

 >ont zich bizonder verblijd over deze vondst. De onderstelling dus van Leupe in zijn 

 deze brief ten bate van Prof. Blume gelicht was uit de napieren van het Rijksarchief 

 Personalia over Rumphius voegt dan Blume — gehoor gevend aan de opwekking 

 drie toe op p. 8, welke, zoo het schijnt, aan latere biografen steeds ontgaan zijn ; 

 o, inter annos 1660—1666 Architectus Hanoviae degit. Ipsa domus, qua in hac urbe 



lagni fecisse constat. Etenim charta d. 28 Augusti 1663 data delineationem Gymnasii 

 icatae, absolvendi describere jussus est. 



;te frui illi licuit. Nam praeterquam quod filius natu major, Georgius Everhardus 

 secesserat, aovem post ejus profectionem annis accidit, >ut filius Architecti Rumph 

 „■spertina circiter decima scribam adoriretur eique gladium capulo tenus per tergum 

 Ianoviae telis confossus est. Haec autem notitia ex annali manu scripto a Jacobo 



ui der de aandacht te zijn gebracht, 



k, waarin R.UMPHIUS natuurlijk telkens genoemd wordt. Allereerst dl. I. 



aar dan de Latijnsche vertalingen van 2 brieven van Rumphius, die aan Leupe 



Idellijk aansluiten bij den brief van Rumphius aan de Saint-Martin, dd. Amboina 

 pubheeerd ! ! Het zijn : 

 Dieder ik de Haas, over de „Macassarsche Gift-Boom" (verg. Kruidboek, II, fol. 

 Amboina 16 Mei 1691 ; en 

 ie Saint-Martin, over hetzelfde onderwerp, dd. Amboina i5MeiiÓ9i; tot tweemaal 

 „quod vix errori scribae tribuas" zegt Blume (I, p. 57). 

 - '-- endt, die hij zelve dubbel ontvangen had. En nu zie 

 1692, in antwoord weer op een \nict-bckend \ schrijven 

 itavia 4 Maart 1692, waarin deze hem ook gemeld had dat hij die 2 dln. der Ephemerides 

 De Saint-Martin bezat immers zoo'n rijke bibliotheek; zie Dr. de Haan in Tijdschr. 

 n verg. Leupe, p. 45. 

 5: 

 lad-Extraordinair D. de Haas, over datzelfde onderwerp aan den G. G. en Raden van 



fatio, met een Caput XIII getiteld „G. E. Rumphii sepulcrum". Verschillende interessante 



wpgemerkt bleven door Leupe. Vooral dit, dat er ennis is gepleegd 



iet „Dira Temp. Calam. et Sacril. Manu Fere || Dirutum" inderdaad waarheid bevat, 



„Reizen in den Molukschen Archipel", II, Amsterdam 



egen alle Latiniteit in, dit te vertalen met „door noodlottige omstandigheden, en de 



dan niet alleen een ^chennende tand, doch ook een schennende hand des tijds zou 



prope c 



tuntur, praediur 



'/u-os; arlmstis circumseptu: 



«mem ran shen niet e 



phius is dus geboren of in de 2> k 

 1696. (De 2 de emissie d( , i; 2S jg^j 



IL zeker gedurende het jaar 1836 in afleveringen verschenen zijn, en daarop een generalen tit, 



I.F.xtijx's He Deel. 



