14 DE VISSCHEN. 



gezien te hebben, en dit heeft meestal ook in andere streken 

 plaats. Men kan dan ook inderdaad de voorbeelden van eene 

 dergelijke vangst gemakkelijk optellen. Behalve in IJsland, 

 werden er aan de kusten van Groot-Brittannie, voor zoover dit 

 opgeteekend werd, hetgeen intusschen bij zoo vreemde verschijn- 

 sels meestal geschiedt, sedert eene eeuw, ongeveer een tien- 

 tal gevangen. Aan andere kusten schijnt deze visch nog veel 

 zeldzamer voor te komen. Men kent inderdaad slechts twee 

 zoodanige gevallen in de Middellandsche zee, twee aan de noord- 

 kusten van Frankrijk, een drietal aan de kusten van Noorwe- 

 gen, even weinig aan die van Denemarken, en twee aan onze 

 kust. Het geraamte van een dezer Averd in 18^2 door Bakker 

 te Groningen beschreven; de tweede werd ons in ISIO door 

 Noordwijksche visschers gebragt. 



De koningsvisch voedt zich met andere kleinere visschen; 

 voor het overige is er niets over zijne levenswijze bekend. 



DE ZONNEVISSCHEN. ZEUS. 



De Zonnevisschen hebben een zijdelings sterk zamenge- 

 drukt maar hoog ligchaam, welks omtrek zich ongeveer als 

 een langwerpig eirond vertoont. De kop is zeer groot, de oogen 

 zijn hoog geplaatst, de mondopening is ruim, de kaken kunnen 

 sterk vooruit geschoven worden, en zijn met een streepje van 

 zeer fijne tanden gewapend, terwijl men er ook een klein ge- 

 tal in het ploegschaarbeen ziet. De romp en staart zijn , langs 

 hunnen omtrek met beenplaatjcs bezet, die tevens met ste- 

 kels gewapend zijn. De buikvinnen zijn groot, en het voorge- 

 deelte der rug- en aarsvinnen wordt door lange stekels onder- 

 steund; de vliezen der rugvin loopen in zeer lange draden uit. 



Deze visschen, van welke men slechts een klein getal soorten 

 kent, bewonen de zeeën om Europa en Japan. In onze zeeën 

 wordt er slechts eene soort aane;etroffen. Dit is 



