DE ZONNEVISSCHEN. 15 



DE ZONNEVISCH. ZEUS FABER. 



(Plaat 2, fig. 1.) 



De Zonnevisch, die ook St. Pietersvisch genoemd 

 wordt, is van een tot twee voeten lang, en de hoogte van zijn 

 ligcliaam bedraagt me'ér dan de helft, terwijl de kop nagenoeg 

 de helft dezer lengte inneemt. De romp en staart zijn in hun- 

 nen omtrek, aan weerszijde, met eene rij van beenen plaatjes 

 bekleed, die tevens met stekels gewapend zijn. De borstvin- 

 nen zijn klein, de staartvin is groot, maar beiden zijn afge- 

 rond. De buikvinnen reiken tot aan het zachte gedeelte der 

 aarsvin, en zijn zamengesteld uit een harde en 5 zachte stralen. De 

 rugvin begint niet ver achter den kop, en loopt tol aan het vrije 

 gedeeUe van den staart ; haar voorgedeelte bestaat uit een tiental 

 lange stekels, welker vliezen tot dunne draden verlengd zijn, die 

 over den staart heenreiken. Het zachte gedeelte is tamelijk 

 laag, afgerond en door ongeveer 23 zachte stralen onder- 

 steund. De aarsvin is zamengesteld uit een voorgedeelte met 4 

 harde stralen, en een achtergedeelte, hetwelk in grootte en 

 gedaante met de zachte rugvin overeenkomt. Het kieuwvlies ver- 

 toont 7 stralen. De kop is met eene naakte huid bekleed; 

 maar de wangen zijn, even als de romp en staart, met zeer 

 kleine schubben bedekt. De zijstreep loopt nagenoeg evenwijdig 

 met de ruglijn. 



De kleuren van den zonnevisch zijn eenvoudig, en bepalen 

 zich tot een blaauwachtig grijs , hetgeen op de onderdeden 

 lichter is en op de bovendeden in het bruine speelt, en eene 

 zwarte tint, die de vliezen der buik- en harde rug- en aars- 

 vinnen inneemt en zich aan weerszijde, op het midden van het 

 ligchaam, als eene ronde, zwarte met eenen witten en zwarten 

 kring omzoomde, vlek vertoont. Met den leeftijd echter ver- 

 dwijnen deze kringen vedal, en ook de vlek zelve is onduide- 

 lijker en minder bepaald. 



