20 DE VISSCHEN. 



De lipviscli bewoont de rotsachtige kusten van Groot-Bn't- 

 tannië, het noordelijk Frankrijk, en Noorwegen, noordelijk tot 

 Bergen. Hij komt ook enkel in het Kattegat voor. Aan onze kus- 

 ten schijnt hij slechts bij uitzondering te verdwalen; ik heb er 

 slechts een voorwerp gezien, hetwelk, door de visschersschui- 

 ten aangebragt, door mij, in Julij 1845, te Katwijk op zee 

 gekocht werd. 



De naam Berg9/ióa,'we]keï\ deze visch in Noorwegen en Zwe- 

 den draagt, werd door Ascanius ook als bijnaam in de weten- 

 scliap ingevoerd. Hij houdt zijne standplaats aan de van steile 

 klippen voorziene rotsachtige kusten, in plaatsen waar veel 

 zeewier groeit, waaronder hij zich verschuilt. Zijn voedsel 

 beslaat uit krabben en andere schaaldieren. Hij bijt gretig aan 

 den liaak. De kuit wordt in de maand April geschoten, en men 

 ziet de jongen van ruim een duim lengte, gedurende den 

 zomer op ondiepe plaatsen. 



Eene andere soort uit dezelfde streken als de lipvisch , maar 

 vooral menigvuldig bij Bergen aan de kust van Noorwegen en 

 bovendien de Middellandsche zee bewonende , werd tot heden 

 nog niet langs onze kusten aangetroffen. Zij is gemakkelijk te 

 onderscheiden door hare rugvin, die een kleiner getal (16 tot 

 17) harde, maar daarentegen een grooter getal (13 tot 14) 

 zachte stralen heeft. Bovendien is niet slechts hare kleur in 

 het algemeen zeer verschillend, maar de beide seksen bieden ook 

 hieromtrent eene groote onderlinge verscheidenheid aan , vooral 

 doordien het wijfje langs de bovenzijde van den staart van 3 

 groote zwarte vlekken voorzien is, die bij het mannetje ont- 

 breken. Deze soort draagt den naam van Lahrus mixtus, door 

 LiNNj; aan het mannetje gegeven. Bovendien werd het man- 

 netje onder de bijnamen van lineaius, veiula en coemlenshe- 

 schreven, terwijl men aan het wijfje die van carnexis en lri~ 

 maculaius o-af. 



