DE ÜMHERVISSCHEN. 21 



DE OMBER VISSC HEN. 



(SCI AENAE.) 



De Ombervisschen doen, wat hunne uiterlijke gestalte 

 betreft, min of meer aan rle Baarsvissclien denken; maar hun 

 kop is steeds, somtijds zelfs tot op de kaken, met schubben 

 bedekt; hun gehemelte is van tanden ontbloot; het kieuwdeksel 

 is meestal ongewapend, en hunne zwemblaas is dikwijls zeer 

 zamengesteld. 



Deze familie bevat een groot getal van soorten , die in alle 

 zeeën, maar voornamelijk in die der heete gewesten aange- 

 troffen worden; zij worden in een aanzienlijk getal geslachten 

 verdeeld. 



Aan onze kust komt slechts eene soort voor, die tot de 

 eigenlijke ombervisschen behoort. Dit is 



DE üMBEKVrsOH. SCIAENA A Q IJ I [, A. 



(Plaat 2, fig. 3.) 



De Ombervisch, door onze visschers gemeenlijk Zeebaars , 

 door de franschen Aigle of Malgre genaamd , ofschoon deze 

 naam aan eene geheele andere soort toekomt, is een visch van 

 aanzienlijke grootte, vermits hij eene lengte van 6 voet be- 

 reikt en alsdan omstreeks 100 pond weegt. 



Het lijf, ofschoon zijdelings zamengedrukt, is dik in ver- 

 gelijking met zijne geringe hoogte, die naar evenredigheid aan- 

 zienlijk geringer is dan die van den Baars. De lengte van den 

 kop evenaart ongeveer de hoogte van den romp. De mond is 

 tot onder het oog gespleten. De schubben zijn tamelijk klein, 



3 



