DE ZEEBIIASEM. 



weekdieren. Hij komt, om kuit te schieten, in kleine scholen 

 aan de kusten der zeeën, die hij bewoont. Zijn vleesch wordt 

 weinig geschat. 



DE HARDERS. 



(M ü G I L.) 



De Harders behonren tot eene aan soorten tamelijk tal- 

 rijke, in vele opzigten op zich zelve staande familie van vis- 

 schen, die eigenlijk slechts een groot geslacht vormt. Zij heb- 

 ben in hunne uiterlijke gestalte eenige schijnbare overeenkomst 

 met de karper-visschen, en velen bereiken eene lengte van een 

 tot twee voet. Hun ligchaam is met groote schubben bedekt, üe 

 kop is klein en van boven afgeplat. De oogen zijn groot. De 

 snuit is kort, de mondopening zeer klein, en de onderlip heeft 

 van voren eene verhevenheid , die in eene uitsnede der boven- 

 lip sluit. Bij sommigen ontbreken de tanden geheel en al ; bij 

 anderen zijn er maar zeer kleine aan de kaken en het gehe- 

 melte aanwezig. De staartvin is gevorkt en tamelijk groot. De 

 overige vinnen zijn tamelijk klein. Er zijn twee rugvinnen 

 aanwezig, van welke de eerste harde stralen heeft. De inge- 

 wanden zijn lang; het achtergedeelte van hunne maag is spier- 

 achtig, en er is slechts een gering getal van kleine portier- 

 aanhangsels aanwezig. Deze visschen zijn van boven groen- of 

 blaauwachtig, van onderen witachtig van kleur. 



De harders worden in de zeeën der heete en gematigde 

 luchtstreken aangetroffen; maar zij bewonen ook in groote 

 menigte de zoutwater-meren van Zuid-Afrika, en sommigen 

 schijnen uitsluitend in het zoete water te leven. Zij vertoo- 

 nen zich, gedurende den tijd der voortteling, gezellig aan 

 de monden der rivieren of aan lage, moerassige kusten. Wan- 

 neer zij door hunne vijanden vervolgd worden , springen zij 

 somtijds uit het water loodregt in de hoogte. 



