26 DE VlSSCHExV. 



Daar de soorten veelal groote onderlinge overeenkomst heb- 

 ben, zijn zij moeijelijk te onderscheiden. Aan onze kust werd 

 er slechts eene opgemerkt. Dit is 



DE HARDER. M U G I L C H E T- O. 



(Plaat 5, fig. 1.) 



De Harders, welke aan onze kust waargenomen worden, 

 schijnen alle te behooren tot de soort, door Cuviek en Vai.en- 

 ciENNES onder bovenstaanden naam beschreven. 



Zij is voornamelijk gekenschetst door hare vleezige lippen, 

 en doordien hare eerste rugvin niet hooger is dan de tweede. 

 De hoogte van het ligchaam bedraagt ongeveer een vierde van 

 zijn lengte; die van den kop een weinig minder. De moiid- 

 opening is klein, en de kaken even als het gehemelte zijn met 

 buitengewoon kleine tandjes gewapend. De borstvinnen berei- 

 ken niet eens de lengte van den kop zonder de snuit. De buik- 

 vinnen zijn verder naar achteren geplaatst dan de borstvinnen 

 en van een harde en 4 zachte stralen voorzien. De staartvin is 

 in twee lappen verdeeld. De aarsvin heeft 3 harde en 9 zachte 

 stralen. De tweede rugvin staat tegenover de aaisvin, en heeft 

 een harde en 8 zachte stralen. De eerste, verder naar voren 

 geplaatst, wordt slechts door 4< stekelstralen ondersteund. Het 

 kieuwvlies heeft 6 stralen. 



De schubben zijn tamelijk groot; zij bedekken ook den kop, 

 behalve de snuit. Er schijnt geen zijstreep aanwezig te zijn. 



Levend zijn de kop en rug van dezen visch groenachtig; 

 de overige deelen zijn zilverachtig. Men ontwaart aan elke 

 zijde een zestal groenachtige overlangsche strepen. Na den dood 

 gaat de groenachtige kleur in het blaauwachtige over. 



De harder is gewoonlijk nagenoeg een voet lang, ofsclioon 



