VEII INLEIDING. 



ren slechts die soorten bezitten, welke op niodderige gronden, 

 of in zacht stroomend water de voorwaarden van haar bestaan 

 kunnen vinden; en dit zijn grootendeels degenen, die ook de 

 wateren der hooger gelegene landen kunnen verduren. Met uit- 

 zondering der kuststreken der Oostzee, in welken boezem een 

 aanzienlijk gedeelte der visschen van de Noordzee niet door- 

 dringen , verkeeren wij , wat het getal soorten van zeevisschen 

 betreft, in vergelijking met andere kustlanden, in een even 

 groot, of nog grooter gemis dan ten opzigte der zoetwa- 

 tervisschcn. De soorten, wier verblijf bepaald is tot eenen 

 rotsachtigen of steenachtigen grond, tot stil water, in voor 

 den wind beschermde inhammen of bogten , waar de zee- 

 planten, met de daarop levende wereld van kleine dieren, niet 

 telkens R'eggeslingerd worden, ontbreken bij ons ten eenen 

 male, of verdwalen slechts toevallig in onze zee; terwijl dus- 

 danige soorten aan de kusten van Groot Brittannië, en velen 

 zelfs aan de Westku8t van Scandinavië menigvuldig voorkomen. 

 Hierbij komt, dat ons eenvormig, vlak, onophoudelijk door de 

 branding geteisterd strand ten hoogste ongunstig is voor de 

 voortteling, niet slechts van vele vischsoorten, maar ook van 

 allerlei kleine dieren, die voor de visschen tot aas dienen, en 

 hieraan is, zonder twijfel, hot gebrek aan onderscheidene soor- 

 ten toe te schrijven. Bovendien belet Groot-Brittannië, als 

 een groote voormuur tusschen de Noordzee en den tegenover 

 liggenden Atlantischen Oceaan , dat eene menigte, de kusten van 

 het westeinde van Europa bewonende, vischsoorten herwaarts ko- 

 men. De kusten van dezen staat bieden inderdaad eenen ver- 

 bazenden rijkdom van soorten aan. Door zijne uitgestrektheid in 

 noordwaartsche rigting, dwalen tot daar niet zelden soorten af, 

 wier verblijf de hoogere noordsche zeeën zijn. Door zijne ge- 

 heel insulaire ligging is de luchtgesteldheid daar doorgaans 



