50 DE VISSCHRN. 



zich voornamelijk van de gewone soort door 4, in plaats van 

 2, stekels van het kieuwdeksel, van welke de bovenste zeer 

 lang is, en doordien zij slechts 12 of 13, in plaats van 14 

 of 15, stralen in de zachte rugvin heeft. Voor het overige heeft 

 zij , zelfs in hare kleuren , de grootste overeenkomst met de 

 gewone zee-donderpad. 



DE GEHARNASTE DONDBRPAD. COTTUS C A T A P H R A C T U S. 



(Plaat 5, fig. 4.) 



Deze, door haar met beenstukken geharnast ligchaam, zeer 

 in het oog vallende soort, wordt door de nieuwere natuurkun- 

 digen, met eenige andere soorten uit de IJszee, in een eigen 

 ondergeslacht , Aspidophorus genaamd , gebragt. 



Behalve aan het gepantserd ligchaam, kan men haar dade- 

 lijk herkennen aan de vinstralen, die alle ongetakt zijn. 



Dit vischje bereikt omstreeks een halven voet lengte. Het 

 ligchaam is bij de nek het hoogst, en deze hoogte gaat omstreeks 

 5 maal in zijne lengte, de staartvin niet medegerekend. Destaart 

 loopt naar achteren dun uit, en de kop helt sterk naar den snuit 

 af. Deze, even als de romp en staart, zijn met huidbeenstukken 

 gepantserd, die op 8 rijen geplaatst zijn en in hun midden 

 een hoogen kiel hebben , waardoor een gelijk getal overlangsche 

 lijsten ontstaan. De snuit is aan het einde met 4 opwaarts 

 gerigte doornen gewapend ; men ontwaart eene punt aan het 

 voor-kieuwdeksel en eene kleine onder de oogen. Er zijn tandjes 

 in de kaken aanwezig, maar zij ontbreken in het gehemelte. 



De rugvinnen zijn klein en stooten met den wortel aan 

 elkaar: de eerste wordt door 5 harde, maar fijne en buigzame 

 stralen ondersteund; men ontwaart aan de tweede rugvin, zoowel als 

 aan de aarsvin, 7 zachte stralen. De buikvinnen zijn van 2 zachte 

 stralen voorzien, van welke de eerste den stekel geheel omsluit. 



