64 DE VISSCHEN. 



Wij hebben aan onze kust slechts drie soorten van deze familie, 

 die tot evenveel verschillende geslachten behooren. Het zijn 

 de volgende: 



DE BOTER VISCH. GUN EL LUS VULGAEIS. 



Deze soort, door Linné Blenn'ms gunellus genoemd, is 

 onder de inheemsche visschen gekenschetst door hare buiten- 

 gewoon lange, slechts door stekels ondersteunde rugvin. 



Zij bereikt ecne lengte van ongeveer drie vierden voet. Haar 

 ligchaam, ofschoon niet mager, is van ter zijde gezien, lint- 

 of zwaardvormig, weshalve zij in Noorwegen ook zwaardvisch 

 genoemd wordt. Hare hoogte evenaart de lengte van den kleinen 

 kop, en bedraagt omstreeks het achtste gedeelte der geheele 

 lengte van het ligchaam zonder de staartvin. De oogen zijn 

 middelmatig. De snuit is kort en stomp, de mondopening is 

 klein en schuins opwaarts klimmende. De kaken zijn met eene 

 rij stompe tanden gewapend, en er zijn ook tandjes in het 

 ploeg schaarbeen aanwezig. De huid is glad, slijmerig, en de 

 schubben zijn geheel in de huid begraven. De zijstreep is regt. 

 Er zijn 5 stralen in het kieuwvlies aanwezig. De darmopening 

 ligt ongeveer in het midden van de onderhelft van den visch. 



De zeer kleine buikvinnen zijn onder de borstvinnen ge- 

 plaatst, en ieder uit een harden en zachten straal, die intusschen 

 beide vereenigd zijn, zamengesteld ; de borstvinnen zijn klein. 

 De staartvin heeft ongeveer de lengte van den kop. De aars- 

 en rugvin stooten aan de staartvin, en zijn beide laag: eerst- 

 genoemde wordt door ü tot 43 zachte stralen ondersteund, 

 die door 2 stekels voorafgegaan worden; terwijl in de geheele 

 lange rugvin, die reeds boven de borstvinnen begint, slechts 

 stekels, ten getale van 76 tot 79, aangetroffen worden. 



De onderdeden van dezen visch met de aars- en staartvin 

 zijn in het leven oranjegeel ; de overige deelen geelbruin of 



