' DE SCHEIiViSCH. 8] 



De schelvisch is gewoonlijk een tot anderhalven voet lang 

 en weegt 2 tot 4 pond ; maar hij bereikt tot 3 voet lengte 

 en meer, vermits men zegt voorwerpen van 16 pond aange- 

 troffen te hebben. De schelvisch bewoont alle kuststreken van 

 Groot-Brittannië en de geheele Noordzee : hij komt ook menig- 

 vuldig in het Kattegat en den Sund voor, dringt echter niet verder 

 in de Oostzee. Zooals de kabeljaauw, vereenigt hij zich tot 

 groote scholen, komt in den winter en het voorjaar aan de 

 kusten , wordt aldan in menigte gevangen , en versch op de 

 markt gebragt, waar hij om zijn wit, aangenaam smakend 

 vleesch zeer gezocht is. Hij wordt ook, hetzij voor eigen 

 gebruik, hetzij voor, uitvoer, in de visschersdorpen , of gedroogd , 

 of gestripd, dat wil zeggen, met zout bestrooid, nadat er de 

 ingewanden uitgehaald zijn. De rijtijd heeft plaats in Eebruarij 

 en Maart. Hij voedt zich met allerlei zeedieren, voornamelijk 

 ook met andere kleine visschen. 



DE SÏEENBOLK. GADUS L U S C U S. 



(Plaat 8, fig. 1.) 



De Steen bolk is onder de inheemsche soorten dezer af- 

 deeling dadelijk te herkennen aan de zwarte vlek, die den 

 wortel zijner borstvinnen inneemt. Hij is bovendien kleiner 

 dan de kabeljaauw en schelvisch ; zijn ligchaam is naar even- 

 redigheid hooger, de darmopening is verder naar voren en wel 

 onder de eerste rugvin geplaatst, en de eerste aarsvin is nog 

 een weinig langer dan bij den schelvisch , en van een grooter 

 getal (29 tot 30) stralen voorzien. 



De steenbolk bereikt eene lengte van ruim eenen voet. De 

 hoofdkleur is een in het geelrood trekkend bruin, hetgeen op 

 de onderdeden allengs lichter wordt, en in wit overgaat; aan 

 den wortel der borst- vinnnen ontwaart men eene zwarte vlek. 



