DE KWABAAL. 88 



parus, Puit- aal genoemd, is de eenige inheemsche zoetwater- 

 visch van de familie der Dorschen, en behalve de hier boven 

 aangevoerde kenmerken gemakkelijk te onderkennen aan zijne 

 in eene punt uitloopende staartvin, de tot aan deze verlengde 

 aarsvin en tweede rugvin, door welke kenmerken men hem ook 

 dadelijk van den Leng, de tweede inheemsche soort der afdeeling, 

 kan onderscheiden. 



De kwabaal bereikt gewoonlijk eene lengte van twee voet. 

 De hoogte van den romp gaat vijf en een half maal, de kop 

 vier en een derde maal in de geheele lengte van het ligchaam, 

 zonder de staartvin. De aars ligt op de helft dezer lengte. De 

 aars- en tweede rugvin strekken zich tot aan den wortel der 

 staartvin uit, en deze is min of meer puntig afgerond. De 

 borstvinnen hebben ongeveer de grootte der staartvin en zijn 

 afgerond. De schubben zijn klein. De voorste der 6 stralen 

 van de buikvin zijn eenigzins tot puntige draadjes verlengd. 

 De eerste rugvin heeft 13, de tweede 70 tot 74, en de aars- 

 vin 68 tot 73 stralen. De kaken en het ploegschaarbeen zijn 

 elk met eene breede streep van tandjes gewapend. 



De hoofdkleur van de kwabaal is een lakgeel, hetgeen op 

 de onderdeden in het witachtige, op de bovendeelen in het 

 bruin overgaat , en nagenoeg overal met zwartachtige vlekken 

 als gemarmerd is. De aars- , staart- , en rugvinnen hebben zwart- 

 achtige zoomen. 



De kwabaal bewoont de zoete wateren van het grootste ge- 

 deelte van Europa, noordelijk tot Oroot-Brittannië en Lapland. 

 In ons land wordt hij voornamelijk in stroomend water aange- 

 trofi'en. Hij houdt zich bij voorkeur in diepe wateren op , en 

 kruipt in aardholen onder steenen en boomwortels, hetzij om 

 zich te verschuilen, hetzij om op zijnen buit te loeren, die 

 voornamelijk uit water-insekten en jonge visschen bestaat. Dit 

 geschiedt voornamelijk bij nachttijd. De rijtijd heeft in Tebruarij 

 en Maart plaats. Hij heeft een zeer taai leven. Zijn vleesch is 

 smakelijk. 



