DE AAL. 8 9 



weilanden of andere vochtige gronden en bij nachttijd, togten 

 naar andere wateren. Verdere verhuizingen in het water ge- 

 schieden, op eene groote schaal in het najaar, als wanneer zich 

 de tot de voortteling geschikte alen naar den mond der rivie- 

 ren , of ondiepe modderige kuststreken begeven en aldaar 

 kuit schieten. In het voorjaar, vroeger of later naarmate de min 

 of meer zuidelijke ligging der landstreken, komen eene ontel- 

 bare menigte jonge alen uit de zee in de rivieren, en verdee- 

 len zich allengs in de wateren, waar zij nu verscheidene, men 

 zegt 5 tot 6 jaren blijven, tot dat zij volwassen en tot de 

 voortteling geschikt zijn. Daar men de oude alen niet uit zee 

 ziet terugkonien, moet men vooronderstellen, dat zij, eens 

 in zee gegaan, ook voor het vervolg daarin blijven. Zij schij- 

 nen zich alsdan in het slib van moerassige oevers, vooral aan 

 den mond der rivieren op te houden, en werden aldaar ook 

 op verscheidene plaatsen waargenomen. Men kan dus van den 

 aal zeggen, dat hij in zee geboren wordt, in zoetwater opgroeit 

 en in zee gaat voorttelen en sterven. Dat de aal overigens in 

 eiken leeftijd even goed in zee- als in zoetwater kan leven, 

 bewijzen de talrijke voorwerpen van allerlei grootte, die langs 

 onze stranden somtijds met de Saaijen gevangen worden, en waar- 

 schijnlijk grootendeels door de sluis van Katwijk of uit de 

 rivieren in zee geraken. Jonge alen, van eenige duimen lengte 

 en die de gedaante van een dik draadje garen hebben, worden 

 somtijds in onze slooten gevonden. 



De aal voedt zich voornamelijk met vischkuit, vischbroed, 

 kleine vis>^chen en kikvorschen. Hij heeft, zoo als reeds opge- 

 merkt is, een zeer taai leven. Behalve het vleesch van dezen 

 visch is ook het vel van waarde, vermits het taaijer is dan 

 leder eu b. v. de beste riemen voor dorschvlegels levert. 



