90 DE vrsscHEN. 



DE ZEE-PALING. CONGÉ E VUT, GARIS. 



(Plaat 9, fig. 2.) 



De Zee- paling of Zee-aal, door Linné Muraena con- 

 ger genoemd , is gemakkelijk te onderscheiden van den gewonen 

 aal of paling door zijne langere, tot tegenover het einde der 

 borstvinnen loopende rugvin; door zijne onderkaak, die korter 

 is dan de bovenkaak; doordien de kaken, behalve met kleine 

 tanden, met eene rij van groote tanden gewapend zijn, en men 

 zoodanige groote tanden ook in het ploegschaarbeen ontwaart; 

 door zijnen smalleren snuit ; doordat hij eene veel aanzienlijker 

 lengte, gew'oonlijk 5 tot 6 voet, somtijds 10 voet bereikt' 

 en door zijne kleur, die op de bovendeden grijsbruin , op de 

 onderdeelen lichter of witachtig is, terwijl de rugvin eenen 

 zwarten zoom heeft. 



De zee-paling wordt in de meeste zeeën om Europa aan- 

 getrofl'en, schijnt echter niet in de Oostzee door te dringen. Hij 

 wordt ook door onze visschers slechts van tijd tot tijd en enkel 

 gevangen. Daarentegen komt hij menigvuldig voor aan de noord- 

 kust van Frankrijk en aan vele punten der kusten van Groot- 

 Brittannië. Zijn vleesch wordt weinig geacht, en slechts van 

 de geringe volksklassen gegeten. 



De zee-paling verslindt niet alleen kreeftdieren, inktvisschen 

 en allerlei andere visschen, maar spaart zelfs zijns gelijken 

 niet. Oude voorwerpen hebben eene geweldige kracht en moeten 

 bij de vangst met voorzigtigheid behandeld worden. De zee- 

 paling schiet zijnen kuit in December en Januarij. In den 

 zomer vindt men de jongen, ter dikte van een man's vinger, 

 aan rotsachtisre kusten. 



