DE GRONDEL. 101 



doornen aan den rug, noch aan de aars vin , die beiden afge- 

 rond zijn, zijne schubben^ zijn grooter, en hij bereikt op ver 

 na niet de grootte van den barbeel. 



De grondel, die ook het Grimdje genoemd wordt, en bij 

 de nieuwe natuurkundigen den naam draagt van Gohio Jluvi- 

 aülis, bereikt eene lengte van een halven tot twee derden 

 voet. De voeldraden zijn dik en aan den mondhoek geplaatst. 

 De rugvin evenaardt niet geheel de hoogte van het ligchaam, 

 is van boven afgerond en heeft 9 stralen ; de buikvinnen heb- 

 ben er ieder 7 ; de kleine afgeronde aarsvin heeft er ook slechts 7. 



De bovendeelen zijn blaauwachtig olijfgroen, de zijden blaauw, 

 beide met zwarte stipjes, de onderdeden zilverachtig wit. De rug- 

 en staartvin zijn op de stralen van zwartachtige , op dwarsbanden 

 verdeelde banden voorzien. Men ontwaart ook dikwijls langs den 

 bovenrand van de zijstreep eene zilverachtige overlangsche 

 streep, en boven deze 5 tot 6 zwartachtige vlekken. 



De grondel bewoont de rivieren en de daarmede in verband 

 staande meren van het gematigde Europa , en komt noordelijk 

 tot Engeland en het zuidelijk Scandinavië voor. Hij houdt zich 

 bij voorkeur in wateren op, waar de grond met grind of 

 zand bedekt is. Men ziet hem meest gezellig op plaatsen , waar 

 struiken of steenen het water belemmeren. In ons land is hij 

 menigvuldig in de Meijerij en komt ook in de Berkel, den 

 IJssel, den Eijn bij Arnhem en in onze staande wateren vrij 

 algemeen voor. 



De grondel schiet zijne kuit in de maand Mei aan steenen. 

 Hij voedt zich met weeke plantendeelen, maskers van insekten, 

 wormen, vischbroed en het vleesch van doode, in het water 

 rottende dieren. Hij wordt in sommige streken, b. v. in Pom- 

 meren , in het najaar in groote menigte gevangen , maar om 

 zijne geringe grootte weinig gegeten, ofschoon zijn vleesch 

 smakelijk is. 



