DE ZERI/r. 103 



in het roodgele trekkend of zelfs met gouden glans. Dusdanige 

 lichte, goudglanzige voorwerpen, door sommige schrijvers onder 

 den naam van Tinca aurea of chrysitis afgebeeld, worden ten 

 onregte voor eene eigene soort gehouden. Even als bij den karper 

 en den steenkarper , biedt ook het ligchaam van de zeelt allerlei 

 wijzigingen ten opzigte van zijne hoogte aan, en dien ten gevolge 

 werden de voorwerpen van eenen langwerpigen vorm, door 

 Ch. L. Bonaparte als eene eigene soort ondei" den naam van 

 Tinca italica aangevoerd. 



De zeelt wordt in nagenoeg geheel Europa aangetrofl'en , is 

 echter in de meer noordelijke streken veel minder menigvul- 

 dig, en gaat niet tot Schotland en het noordelijk Scandinavië. 

 Zij wordt ook, even als de karper, in vijvers aangekweekt. Zij 

 houdt zich in meren, plassen en andere staande wateren op, 

 en komt in rivieren slechts in enkele plaatsen, waar geene 

 of nagenoeg geene strooming is, voor. Zij bewoont in ons 

 land alle staande wareren , zelfs slooten , en is er een alom 

 bekende visch. Zij heeft gewoonlijk eene lengte van eenen 

 voet, bereikt echter meer dan het dubbele dezer grootte, en 

 wordt 5 tot 6 pond zwaar. Zij heeft een zeer taai leven, en 

 kan derhalve tot op groote afstanden vervoerd worden. Haar 

 voedsel bestaat voornamelijk uit de maskers van waterinsekten. 

 Zij overwintert in den modder, op den grond der wateren. De 

 rijtijd heeft, naarmate de streken die zij bewoont min of meer 

 gematigd zijn, in Mei of Junij plaats. Men ziet alsdan het 

 wijfje, veelal vergezeld van twee mannetjes, langs de met riet 

 begroeide oevers der wateren , haren kuit schieten. Haar vleesch 

 is niet bijzonder gezocht. 



8* 



