104 DE VISSCHEV. 



B. Soorten zonder voeldraden, maar met doornen aan de reeg- 

 en aarsvin. Zij vormen het ondergeslacht der JSteen- 

 k a r p e i' s ( Carassius ) . 



DE STEENKARPER. CYfRINUS CARASSIUS. 



(Plaat 10 fig. 2.) 



De Steen karper, die ook Kruiskarper of K roes- 

 karper genoemd wordt, is onder alle inheemsche soorten van 

 karper-visschen dadelijk te herkennen aan zijn buitengewoon 

 kort ligchaam, wiens hoogte somtijds de helft zijner lengte, 

 de staartvin afgerekend, bedraagt. Het is bovendien, met den 

 Giebel, de eenigste inheemsche soort met doornen aan de vinnen, 

 die geene voeldraden heeft. 



Het ligchaam is vleezig, ofschoon zijdelings aanzienlijk za- 

 mengedrukt. De kop is klein en gaat ongeveer drie en een 

 half maal in de geheele lengte van het ligchaam. De mondope- 

 ning is naauw; de schubben zijn middelmatig en de zijstreep 

 is nagenoeg regt. Het getal der schubben , volgens de lengte 

 van den visch geteld, beloopt 33, volgens de dwarsas 14<. 



De grootte, de plaatsing en de stralen der vinnen zijn in 

 het algemeen als bij den karper, voornamelijk ook door de 

 aanzietdijke lengte der rugvin : intusschen is deze van boven 

 eenigzins afgerond, de beide lappen der staartvin zijn minder 

 lang, de buikvinnen zijn puntiger, en het getal der vinstralen 

 biedt ook eenig onderscheid aan. De rugvin heeft 17 zachte 

 stralen , die voorafgegaan zijn door eenen doorn , voor welken 

 wederom 3 kleiner harde stralen staan. De aarsvin heeft 6 

 zachte, en eene groote met 2 kleine, harde stralen. De buik- 

 vinnen zijn, zooals meestal bij de karper-visschen, uit 9 zachte 

 stralen zamengesteld. 



De bovendeden van den steenkarper zijn donker olijfbruin, 



