]08 DE VISSCHEN. 



buik in het witte overgaat, terwijl de vinnen zwartachtig en 

 veelal in het paarsche trekkende zijn. De iris van het oog is 

 zilverkleurig. 



De brasem is in de zoete weiteren van het grootste ge- 

 deelte van Europa verbreid, en wordt in alle onze rivieren, 

 meren, plassen, vaarten en slooten aangetroffen. Hij voedt zich 

 met weeke plantenstofïen, wormen, waterinsekten en hunne 

 maskers, groeit zeer schielijk, en men zegt, dat hij reeds het 

 volgende jaar na zijne geboorte ter voortteling geschikt is. 

 De rijtijd heeft van April tot Junij plaats. Het ligchaam der 

 mannetjes is alsdan met een aanzienlijk getal harde gi-ijsachtige 

 knobbeltjes bedekt, die later wederom afvallen. In dezen tijd 

 ziet men de brasems in groote menigte aan de oppervlakte 

 van de met riet begroeide oevers der wateren vereenigd, en even 

 als de karpers met den staart op het water slaan en gedruiscli 

 maken. Men zegt, dat er om elk wijfje verscheidene manne- 

 tjes bezig zijn, en dat de brasem volgens hunnen min of 

 meer gevorderden leeftijd, vroeger of later rijen. Overigens leeft 

 de brasem veelal gezellig, en houdt zich gaarne in de diepte 

 op. Zijn vleesch is goed. 



DE B ]> E I. C Y P R I N U S B 1, 1 C C A. 



(Plaat 12, fig. 2.) 



De BI ei, ook KolbleienKolbliek,Koloog, Kolfoog 

 en in Groningen Platter genoemd , draagt ook in andere lan- 

 den allerlei verschillende benamingen en het zijn vooral die, 

 welke zij in Zweden heeft, zoo als Björkna, Blicka, Panka, 

 welke door de schrijvers van dit volk in de werken over natuur- 

 lijke geschiedenis verbreid werden en aanleiding tot verwarrin- 

 gen gaven. Arïedi en Linné noemden deze soort Ci/prinus 

 hjörkna: een naam , die intusschen, minder geschikt om in andere 



