DE HIIISCH- VOORN. 113 



de zijstreep hebben elk eeu olijfkleurig stipje. De rug- en 

 staartvin zijn, even als de borstvinnen groenachtig, hetgeen 

 echter veelal in het karmijnroode trekt. De aarsvin en de buik- 

 vinnen zijn geheel karmijnrood ; de oogen goudkleurig met 

 rood. Intusschen bieden de kleuren, bij deze, zoo als bij de 

 overige karpervisschen , even als bij den baars en in het alge- 

 meen alle zoetwater- ja zelfs zeevisschen, allerlei afwijkingen aan 

 volgens den aard van het water, waarin zij leven, vooral zijnen 

 bodem, en zijn de kleuren in den tijd der voortteling in het 

 algemeen, vooral bij het mannetje, levendiger en fraaijer dan 

 buiten dezen tijd. 



De ruischvoorn , die in de w^erken der nieuwe natuurkun- 

 digen den naam draagt van Leuciscus erythrophthalrmis en Scar- 

 dinius erythrophthalmus , is nagenoeg over geheel Europa tot 

 Scandinavië en het westelijke Siberië verbreid. Hij behoort ook 

 in ons land tot de zeer gemeene visschen, en wordt in al onze 

 rivieren, meren, plassen, kanalen en slooten aangetroffen. Hij 

 wordt eenen voet lang en een pond zwaar. Hij houdt zich gaarne 

 bij de met riet of waterplanten begroeide oevers op. De rij- 

 tijd valt in de maand Mei. Zijn vleesch is smakeljjk, maar 

 niet bijzonder geacht. 



DE BLANK- VOORN. CyPRINUS RUTILUS. 



(Plaat 11, fig. 4.) 



De Blank-voorn, die veelal eenvoudig Voren of Voorn 

 genoemd wordt, heeft in het algemeen veel overeenkomst met 

 den ruischvoorn; maar zijn ligchaam is minder hoog en daar- 

 entegen dikker, de zijstreep is minder gekromd, de snuit meer 

 bolvormig en een weinig grooter, de mondopening is veelmeer 

 horizontaal, de aarsvin korter, de rugvin staat verder naar voren, 

 en de keelgattanden zijn op eene enkele rij geplaatst. 



