DE HESSET,I\G. 115 



gen aan, vooral doordien de vinnen weinig of niet in het 

 roode trekken. 



De bovendeelen zijn olijfgroen; deze kleur gaat aan de zijden 

 in het zilverachtige over, hetgeen aan helderheid toeneemt, 

 naarmate het de onderdeelen nadert, die zeer fraai zilverach- 

 tig wit zijn. De rugvin en de staartvin zijn groenachtig; de 

 buikvinnen en aarsvin vleeschkleurig, min of meer in het oranje- 

 roode trekkend; de borstvinnen lichter en in het grijsgroene 

 trekkend. 



Deze soort wordt vrij menigvuldig in alle onze rivieren aan- 

 getroffen. De rijtijd heeft in het voorjaar plaats. Zij voedt zich 

 met wormen, waterinsekten, slakjes , bloedzuigers en allerlei 

 weeke plantendeelen , en bereikt ongeveer eenen voet lengte. 



DE WINDE. CYPRINUS JESES. 



(Plaat 11, fig. 3.) 



De Winde, die ook Windvoorn en, zoo als andere Voorn- 

 soorten met den algemeenen naam van Braad visch bestem- 

 peld wordt, heeft, even als de hesseling, aanleiding gegeven 

 tot veelvuldige verwarringen, en schijnt door vele schrijvers, 

 behalve bovenstaande latijnsche benaming, ook onder die van 

 Ci/prinus ichis, idbarus en cephalus begrepen te zijn geworden. 



De winde nadert het meest aan den hesseling, en stemt 

 ook, wat haren vorm, hare gestalte en grootte betreft, nage- 

 noeg geheel met deze soort overeen ; maar hare schubben zijn 

 kleiner en talrijker, vermits men er 16 in de hoogte en ono-e- 

 veer 55 in de lengte telt; de aarsvin is een M'einig langer en 

 heeft 14 stralen; de kop is veelal minder hoog, en het oranje- 

 rood der vinnen trekt min of meer in het karmijnroode. 



De winde bewoont in ons land dezelfde wateren als de hesse- 

 ling, en stemt ook met deze soort overeen in hare levenswijze. 



