DE ZALM. 129 



in kleinere of grootere troepen, die, ten einde den stroom 

 gemakkelijk te breken, bij het zwemmen eenen puntigen hoek 

 vormen, even als dit, om diezelfde reden, de troepen van gan- 

 zen en andere vogels in de lucht doen. Zij verlaten wederom de ri- 

 vieren na den tijd der voortteli ng, ofschoon er ook een klei- 

 ner of grooter getal in de rivieren overwintert. In IJsland 

 wordt de kuit, volgens Faber, in Julij geschoten, en de oude 

 zalmen, die in Mei en Junij aan en vervolgens in de rivieren 

 komen, vertrekken reeds wederom in het begin van Augustus. 

 In den Bovenrijn en zijne bijstroomen begint het schieten van 

 de kuit in Julij en Augustus, duurt echter tot November en 

 zelfs later voort. In Scandinavië heeft het eerst in October en 

 November, en somtijds tot in Januarij plaats. Zij kiezen tot 

 dit einde stille plaatsen, waar de grond met grind of zand 

 bedekt is. Hier maakt de visch , den kop tegen den stroom ge- 

 rigt, ten einde niet medegesleept te worden en de kieuwen vrij 

 te kunnen bewegen, met zijnen snuit, groote en breede voren 

 in den grond, waarin het wijfje haren kuit schiet, die gedu- 

 rende dit bedrijf van het mannetje bevrucht en tusschen het 

 grind geborgen wordt. De eijeren, die de groote eener erwt 

 hebben, blijven op deze wijze ongeveer drie maanden lang, en 

 wanneer zij laat gelegd zijn, tot in het voorjaar liggen. De 

 jonge zalmen houden zich in den beginne tusschen het grind 

 in de ondiepe plaatsen op waar zij geboren zijn, en begeven 

 zich eerst later in het midden der rivieren; hier vertoeven zij 

 gewoonlijk een of twee jaren lang, groeijen slechts langzaam, 

 en trekken in het voorjaar gezellig in zee, wanneer zij om- 

 streeks eenen halven voet lengte bereikt hebben. In zee groei- 

 jen zij daarentegen schiel ijker, en zijn reeds in het volgende 

 jaar geschikt tot de voortteling. Het is, door genoinene proe- 

 ven met jonge zalmen, die men met genommerde ringen aan 

 den staart vrij gelaten heeft, bewezen dat deze visschen telkens 

 in dezelfde of nabijgelegene rivieren, waarin zij geboren wer- 

 den, terugkomen. Het is voornamelijk gedurende den tijd, dat de 



