146 DE VISSCHEN. 



tuigen, thans stoombooten, die den eersten haring overbrengen, 

 worden Jagers, en deze haring Jagers haring genoemd. 

 De haring zelf wordt onderscheiden in Maatjesharing, 

 of die, bij welken de hom noch de kuit behoorlijk ontwikkeld 

 zijn, die zeer vet en lekker is, maar niet zoo lang bewaard kan 

 worden als de volle Haring met hom en kuit, die het 

 talrijkst gevangen wordt en de voornaamste in den handel is; 

 terwijl de Schoothar ing, die na den tijd van het rijen en 

 kuitschieten gevangen wordt, wederom minder duurzaam en 

 tevens minder lekker is. Elkeen weet, dat de Bokking 

 gerookte haring is; dat hiertoe de haring van mindere kwali- 

 teit, die men laat in het jaar en in de Zuiderzee vangt, ge- 

 bezigd wordt , en dat de slechtste soorten daarvan ook gebruikt 

 worden tot het mesten van teelland. De voortrefï'elijkheid van 

 den Hollandschen haring, dien men alleen zoo noemt, omdat 

 hij door Hollanders wordt gevangen en die eigenlijk in het geheel 

 niet aan onze kusten komt, ligt in de naauwgezetheid en zorg 

 die bij het kaken, inzouten, in het kort bij de geheele toeberei- 

 ding voor de bewaring en verzending, in acht genomen wordt. 



DE SPROT. CT.UPEA SPRATTUS. 



(Plaat 14, fig. 2.) 



Men kan de Sprot een haring noemen in verkleinden maat- 

 staf met kleine schubben, maar met eene langere aarsvin en 

 eenen gelanden buik. 



De sprot bereikt omstreeks eenen halven voet lengte. Hare 

 aarsvin is gewoonlijk van 18, dikwijls 20 en in enkele geval- 

 len zelfs van 21 stralen voorzien. De buik is scherp en heeft 

 naar achteren gerigte insneden als de tanden van eene zaag. 

 De bovendeden van den visch zijn donker blaauw in het groene 

 spelende; deze donkere tint gaat reeds boven de zijstreep, al- 



