DE SNOEK. 153 



rugvin heeft er 20 tot 22 ; zij is hooger en eenigzins verder 

 naar voren geplaatst dan de aarsvin. De staartvin is groot en 

 tamelijk diep gevorkt. De buikvinncn hebben t) stralen, en 

 zitten een weinig digter bij de aars vin dan bij de borstvin- 

 nen , die tamelijk klein zijn. Het getal der stralen van het 

 kieuwvlies is verschillend bij de voorwerpen, somtijds zelfs 

 aan beide zijden van een en hetzelfde voorwerp, en wisselt af 

 van 13 tot 16. De mond is tot onder den voorrand der oogen 

 gespleten, en met talrijke puntige kleine tanden aan de onder- 

 kaak, het middenkaak- en het ploegschaarbeen , de gehemelte- 

 en keelgatbeenderen, de tong en de kieuwbogen gewapend; 

 maar die aan het middenkaakbeen zijn op eene rij geplaatst; aan 

 de zijden der onderkaak ontwaart men groote en stevige tanden. 



De bovendeelen van dezen visch zijn van een olijfbruin, het- 

 geen op de zijden lichter wordt en met groene en geelachtige 

 vlekken, vaneene onregelmatige gedaante, gemarmerd is, terwijl 

 het op de onderdeden in het wit overgaat. De borst- en buik- 

 vinnen zijn lichtbruin , de overige vinnen donkerder en met 

 groene, gele en witte vlekken. 



De snoek wordt in de zoete wateren van nagenoeg geheel 

 Europa aangetroffen, en komt in Scandinavië tot Lapland en 

 !Finmarken voor. Men wil, ten gevolge van een oud Engelsch 

 volksrijmpje, hetgeen zegt: 



Turkles, Carps, Hops, Pieker ell and Beer ^ 

 Came into Eiigland all in one year. 



dat de snoek in Groot-Brittannië oorspronkelijk niet voorkwam, 

 maar in dit land overgeplant werd. Dit volksrijmpje moge juist 

 zijn, wat de zaak betreft, onjuist is het echter stellig ten op- 

 zigte der opgaaf van tijd. De snoek wordt inderdaad , reeds in 

 het laatste gedeelte der dertiende eeuw, in wettige bepalingen 

 omtrent de prijzen van visch, door Eduard den eerste ge- 

 maakt , vermeld; maar het blijkt, uit den buitengewoon hoogen 

 prijs , die voor den snoek bepaald werd, en welke het tienvoudige 



