DE GEEP. • 157 



De schubben zijn tot den romp en staart beperkt, zeer dun 

 en ligt aan uitvallen onderhevig. 



Levend is deze visch op de bovendeelen van een zwartachtig 

 groen, hetgeen op de zijden in het zilverkleurige, op de onder- 

 deden in het witte overgaat. De kieuwdeksels zijn zeer dun 

 en doorschijnend. De ribben /jjn zeer fijn, en alle beenderen 

 hebben eene fraaije groene kleur. 



■ De geep Avordt in de Noord- en Oostvee aangetroflen , ver- 

 toont zich echter aan vele kusten slechts voor eenen korten 

 tijd, hetzij in scholen, hetzij enkel. Het laatste heeft aan onze 

 kust plaats, waar, vnor zoo ver ik weet, slechts van tijd tot 

 tijd een enkel voorwerp gevangen wordt. Tegen de maand Mei 

 verzamelen zich deze visschen aan sommige kusten, vooral aan 

 de Deensche, in groote scholen, om kuit te schieten, verlaten 

 die echter wederom, na dit verrigt te hebben, in het einde 

 der maand Junij, en verstrooijen zich in de diepte der 

 zee. De geep is zeer levendig in hare bewegingen en doet 

 van tijd tot tijd sprongen uit het water. Zij is een roofvisch , 

 die zich van allerlei andere visschen, voornamelijk van harin- 

 gen voedt, en zijn eigene soort niet spaart. Haar vleesch wordt 

 in vele landen niet bijzonder geacht. 



DE MAKREEI,-GEEP. BE f, ONE CAMPERI. 



Deze soort heeft, wat haar maaksel, den vorm van haren 

 bek en hare gestalte betreft, de grootste overeenkomst met 

 de geep: maar hare kaken zijn slechts met eene rij tandjes 

 gewapend; men ontwaart aan weerszijde der buiklijn een kiel- 

 vormig lijstje, haar staart is langer, en zij is op eene zeer in 

 het nog vallende wijze gekenschetst, doordat de rug- en aars- 

 vin even als dit bij de makreel plaats heeft, gevolgd worden 

 door eene rij van kleinere vinnen, die de geheele boven- en 

 onderlijn van den staart, tusschen voornoemde vinnen en de 



