DE MAKREEL-GEEP. 159 



men heeft dit met eciie soort van vliegen vergeleken, hetgeen 

 te verwonderlijker is, bij de geringe grootte hunner vinnen. 



DE PLATVISSCHEN. 



(P L E U 11 O N E C T E S.) 



De Platvisschen werden, in mijne handleiding tot de be- 

 oefening der dierkunde, in het algemeen met de volgende be- 

 woordingen geschilderd. 



Zij vormen eene zeer natuurlijke, volkomen scherp begrensde 

 familie, die voornamelijk kennelijk is door het gebrek aan 

 symmetrie van den kop. Hun ligchaam heeft de gedaante van 

 eene min of meer langwerpige, eironde of onduidelijk ruitvor- 

 mige, zeer platte schijf, die aan de randen door groote vinnen 

 omzoomd, en aan elke zijde van eene kleine, somtijds echter 

 ontbrekende, borstvin voorzien is; u)aar de kop is, met zijne 

 beenderen en een gedeelte des borstgordels zoo verschoven , 

 dat de mond en de overige deelen tot aan de borstvinnen, min 

 of meer scheef zijn, en dat beide oogen aan eene en dezelfde 

 zijde der schijf komen te liggen. Deze, de bovenzijde, omdat 

 zij bij het zwemmen geheel of schuins naar boven gerigt is 

 en de rugzijde voorstelt , vertoont zich ook als zoodanig door 

 hare kleuren, in tegenoverstelling van de onderzijde, die bleek 

 is. De oogen zijn bij sommige soorten aan de regter-, bij andere 

 aan de linker zijde gelegen, maar er hebben hieromtrent in 

 enkele gevallen individuele afwijkingen plaats, en men heeft 

 zelfs een voorwerp van de tarbot waargenomen , waar aan 

 iedere zijde van den kop een oog geplaatst was. De aars dezer 

 visschen ligt geheel naar voren, onder of zelfs voor de borst- 

 vinnen. De kleine buikvinnen zijn derhalve aan de keel ge- 



