DE GRIET. 165 



De griet bewoont de Noordzee; zij komt ook oostelijk tot 

 in den Sund voor en wordt westelijk in het Kanaal tot in den 

 golf van Gascogne aangetrofl'en. Zij zwemt tot in den mond 

 der rivieren. Langs onze kust behoort zij tot de gewone soor- 

 ten, en wordt er met andere platvisschen gevangen. Men treft 

 in de maand Junij jongen van drie tot vier duimen lengte 

 aan. Kuüyer is van meening, dat de rijtijd van dezen visch 

 in den winter plaats heeft. De griet is minder gezocht voor 

 de tafel dan de tarbot en zelfs de tong, overtreft daarentegen 

 de schol als geregt. 



DE SCHAR 11 E TONG. PLEURONECTES MEGASTOM.A. 



(Plaat 15, fig. 4.) 



De Scharretong, die door onze zeelieden, met Pleuro- 

 nectes microcephalus , ook tongschar genoemd wordt , en die 

 VAisi DEN Ende, ter a. p., II, 177, onder den naam van 

 Pleuronectes casunis aanvoert, behoort, even als de tarbot en 

 griet onder de linksche soorten met verscheidene rijen van kleine 

 tanden, en eene tot vóór het bovenste oog verlengde rugvin; 

 maar haar ligchaam is, in plaats van ruitvormig, lansvormig, en veel 

 dunner; het onderste oog is verder naar voren geplaatst dan 

 het bovenste en het voorste einde der rugvin ; de schubben 

 zijn grooter, en de kleuren verschillend. 



De scharretong bereikt een en een halven voet lengte. De 

 hoogte van het ligchaam gaat ongeveer twee en een half 

 maal in zijne lengte, de staartvin niet medegerekend, en de 

 kop neemt meer dan een vierde van deze lengte in. De zij- 

 streep vormt boven de borstvinnen eene cirkelvormige bogt, 

 en loopt vervolgens regt naar achteren. De aarsvin heeft onge- 

 veer 80, de rugvin nagenoeg 90 stralen. De bovenzijde is 

 geelbruin en min of meer met eene donkerder tint als ge- 



12 



