166 DE VISSCHEN. 



schaduwd, de onderzijde is ligter; de iris van het oog goudgeel . 

 De scharretoug wordt inliet gematigde gedeelte der Noord- 

 zee tot in het Kattegat, het Kanaal en de westkust van Frank- 

 rijk aangetrott'en. Zij wordt aan onze kust van tijd tot tijd 

 met andere platvisschen gevangen , vooral kleine voorwerpen van 

 nagenoeg een halven voet lengte. Daar zij echter in het alge- 

 meen zeldzaam voorkomt, en haar ligchaam bovendien weinig 

 vleesch heeft, behoort zij onder de weinig bekende soorten. 



B. Soorten met eeue rij van tanden in de haken ^ zonder tan- 

 den in het gehemelte en met eene slechts tot boven het 

 oog loopende rugvin. De mondopening strekt zich hoog- 

 stens tot aan de oogen uit. De inheemsche soorten zijn 

 allen regts en hebben eene afgeronde staartvin. De soor- 

 ten dezer onderafdeelins; vormen het ondero'eslacht Flatessa. 



DE SCHOT-. PLEURONECTES PI. AT ES SA. 



(Plaat 16, fig. 1.) 



De Schol, door de nieuwe natuurkundigen Platessa vidgaris 

 genoemd, is zeer kennelijk door haar op de bovenzijde met groote 

 ronde, roodgele vlekken versierd ligchaam en doordat de tus- 

 schen de oogen loopende harde lijst, eene rij knobbeltjes vormt. 



De vorm van het ligchaaui is langwerpig ruitvormig, zijne 

 hoogte gaat ongeveer twee en een half maal in de lengte, zon- 

 der de staartvin. De schubben zijn klein en glad. De zijstreep 

 maakt boven de borstvinnen eene aanzienlijk lange, maar flaauwe 

 bogt en verloopt vervolgens regt naar achteren. De aarsvin 

 is sterk afgerond; de rugvin heeft ruim 70, de staartvin ruim 50 

 stralen. De grondkleur der bovenzijde van den visch is een min of 

 meer fraai, in het grijsachtige trekkend, somtijds gemarmerd bruin, 

 hetwelk met groote, ronde, geelroode vlekken versierd is, die zich 



