DE TONGSCHAB. 171 



gelijk dit bij de schol, de bot en de schar plaats heeft. De 

 schubben ^.ijn tamelijk klein, geheel glad en door de slijme- 

 righeid der huid moeijelijk te zien. De zijstreep loopt van ach- 

 teren naar voren, in eene regte lijn, tot tegenover het begin 

 van het tweede derde der borstvin en begeeft zich met eene korte, 

 maar veelal tamelijk sterke bogt naar den bovenhoek der kieuw- 

 opening. De rugvin heeft ongeveer 85, de aarsvin 70 stralen. 

 De grondkleur der bovendeden, een hier en daar in het geel 

 trekkend roodachtig bruin, is over het geheel met donkerbruine 

 onregelmatige vlekken gemarmerd. De lippen en de randen der 

 kieuwopening zijn geelrood; de onderdeden van den visch witachtig. 

 De tongschar bewoont de zandbanken langs do kusten der 

 Noordzee, schijnt echter onder de soorten te behooren, die 

 nergens in groote menigte voorkomen. Ook langs onze kust 

 wordt zij slechts in klein getal aangetroffen en, ofschoon 

 jaarlijks , echter niet geregeld en veelal in enkele voorwerpen 

 gevangen. De rijtijd heeft in de maand Mei plaats. 



DE LANGE SCHAR. PLEURONECTUS LIMANDOIDES. 



Het eenige, bovendien gedroogde en zeer slecht bewaarde 

 voorwerp van deze soort, hetgeen mij bekend is als af- 

 komstig van onze kust, werd, vele jaren geleden, door 

 Zandvoortsche visschers gevangen, en den Heer Temminck 

 onder den naam van scharretong gebragt. Wij hebben 

 reeds doen opmerken, dat deze naam, even als die van tong- 

 schar, vrij willekeurig door onze zeelieden op verschillende 

 soorten van schollen toegepast wordt; daar onze visschers 

 nu ook die soort, die wij de lange Schar noemen, daarmede 

 bedoelen, en aan Houttuijn (Nat. Hist,, I, Vil, blz. 'ó'ól, 

 plaat 62 , fig. 1) onder den naam van scharretong eene gestreepte 

 verscheidenheid van de gew^one tong verkocht werd, blijkt 

 uit het een en ander ten duidelijkste, dat deze beide na- 



