DE HEILBOT. 173 



C. Soorten vi.et verscheidene rijen van lange jjuntlge tanden 

 in de JcaJcen en eene, even ah lij de onderaj'deelhuj der 

 schollen^ slechts tot loven het oog verlengde rugvin. Zij 

 hebben geene tanden in het gehemelte. Wij hebben in 

 onze zeeën slechts eene soort van deze onderafdeeling , 

 aan welke men den geslachtsnaam van Pleurotiectes laat, 

 ofschoon CuviEK hem door dien van Hippoglossus deed 

 vervangen. Het is 



DE HEILBOT. Pl^EUllONECTES HIPPOGL OSSUS. 



(Plaat 15, %. ].) 



De Heilbot, door de nieuwere natuurkundigen Bippoglos- 

 sus vtdgaris en H. maximus genoemd , is onder alle inheemsche 

 platvisschen, behalve hare lange puntige tanden, dadelijk te 

 herkennen aan hare staartvin die, in plaats van afgerond, uit- 

 gesneden of flaauw gevorkt is. Zij is regtsch, even als de soor- 

 ten van de onderafdeeling der schollen, en hare gestalte is, 

 ofschoon ruitvormig even als bij de schol, de bot en de schar, 

 echter veel langwerpiger. 



Het ligchaam, zonder de vinnen, is eigenlijk lansvormig; daar 

 echter de rug- en aarsvin in het midden aanzienlijk hooger zijn 

 dan aan de beide einden, zoo verkrijgt de geheele visch hierdoor 

 eene eenigzins ruitvormige gestalte. De mondopening is, zoo 

 als bij de afdeeling der grieten, ruim: de tanden zijn naar 

 evenredigheid aanzienlijk langer dan bij eenige andere soort van 

 inheemsche platvisschen. De schubben zijn langwerpig, dun en 

 glad. De zijstreep maakt boven de rugvin eene zeer gioote bogt. 

 De rugvin heeft ongeveer 100, de aarsvin 80 stralen. De kleuren 

 zijn eenvoudig: op de bovendeelen licht of grijsachtig bruin, 

 op de onderdeelen witachtig. 



