DK TONG. 175 



DE TONG. SOl.EA V U L G A K 1 S. 



(Plaat 14, fig. 5.) 



De Tong, Pleiironectes solea van Linné, is door middel 

 van voornoemde kenmerken, dadelijk van alle onze overige 

 platvisschen te onderscheiden. Zij behoort onder de regtschc 

 soorten, ofschoon men ook voorbeelden heeft van linksche 

 voorwerpen. Hare geheele lengte bedraagt een tot anderhalven, 

 ja zelfs twee voet. De hoogte van het ligchaam evenaart onge- 

 veer een derde zijner lengte, met uitzondering der staartvin , 

 en de kop neemt een vijfde van deze lengte in. De kop is 

 zonder lijsten, en de snuit van voren sterk afgerond. De kleine 

 halvemaanvormige mondopening ligt onder dezen afgeronden 

 snuit, en hare kaken zijn slechts aan de onderzijde van den 

 visch met tanden gewapend: deze zijn talrijk en klein. Het 

 onderste oog staat digt bij den mondhoek. De rugvin begint 

 een weinig vóór het bovenste oog, strekt zich naar achteren 

 tot aan den wortel der staartvin uit, en heeft omstreeks 80 

 stralen. Tn de aarsvin zijn er 65 aanwezig. De staartvin is 

 afgerond. De schubben zijn klein, en haar buitenrand is met 

 fijne, harde puntjes bezet , weshalve de visch voor het gevoel 

 zeer ruw is. De zijstreep is regt, en klimt naar voren een 

 weinig in de hoogte. De bovenzijde van den visch is min of 

 meer grijsachtig donkerbruin, de onderzijde is witachtig, de 

 achterhelft der borstvinnen zwart en de iris van het oog geel. 



De tong wordt nagenoeg in alle zeeën om Europa, zelfs 

 in de Oostzee, aangetrofien , en is als een fijn geregt overal 

 zeer gezocht; zij is aan onze kust zeer menigvuldig. De wijf- 

 jes zijn reeds in Maart vol kuit. Volgens Yakueli, heeft dit 

 aan de kust van Engeland reeds in het laatste gedeelte van 

 Eebruarij plaats, terwijl de tong, volgens Eksteöm, aan de 

 kust van Scandinavië eerst in het einde van Mei, en het be- 

 gin van Junij haren kuit schiet. 



