DE RUWE HAAI. 189 



naam van Galetis canis of Galens vulgaris draagt, bereikt ruim 

 5 voeten lengte, en is, behalve aan zijne tanden, voornamelijk 

 kennelijk aan zijne kleur, zijne kleine buikvinnen, aars vin en 

 tweede rugvin, en den driehoekigen lap, die de staartvin niet 

 slechts aan het einde, maar ook aan haren wortel vormt. De 

 eerste rugvin heeft omstreeks de grootte der borstvinnen; de 

 tweede rugvin, die twee derden kleiner is, staat tegenover 

 de nog een weinig kleinere aarsvin, die de buikvinnen in 

 grootte gelijk komt. Het kleine luchtgat ligt achter het oog. 

 De snuit is, zoo als gewoonlijk, afgeplat; van boven gezien 

 kegelvormig, ter zijde gezien, meer puntig. De hoogte der 5 

 kieuwopeningen bedraagt veel minder dan de helft der hoogte 

 van den kop. De bovendeden van dezen visch zijn leikleurig 

 of donkergraauw, en min of meer in het blaauwachtige of bruin- 

 achtige trekkend : deze kleur gaat op de zijden in het zilver- 

 achtige, en op den buik in het witte over. De iris van het oog 

 is geelachtig zilverwit. 



De ruwe haai bewoont de zeeën om Europa, schijnt echter 

 niet in de Oostzee voor te komen. In de Noordzee is hij niet 

 zeldzaam, maar toch minder algemeen dan in warmere streken. 

 Er worden vrij dikwijls, doch meestal enkele, voorwerpen door 

 onze zeelieden gedurende de visscherij langs de kust gevangen, 

 maar deze voorwerpen zijn veelal slechts anderhalf tot twee 

 voeten lang. Intusschen verkrijgen zij ook van tijd tot tijd oöde 

 voorwerpen, vooral in den zomer, de wijfjes met 25 tot 30 

 geheel, of nagenoeg volwassene jongen in het lijf. Deze soort 

 voedt zich met visschen en allerlei andere zeedieren. 



