190 DE VISSCPIEX. 



B. Kaken , even als hij de Roggen , met een plaveisel van Jcleine 

 platte tanden zonder punten geioapend\ neusgaten van 

 eene hiep voorzien. Ondergeslacht Mustelus. 



DE TOONIIAAI. S Q U A T, IJ S MUSÏET,IJS. 



(Plaat 18, fig. 4.) 



De Toonhaai is onder de inheemsche soorten zeer gemak- 

 kelijk te herkennen aan zijne tanden. Hij heeft overigens, wat 

 zijne gestalte betreft, zeer veel overeenkomst met den ruwen 

 haai ; maar de driehoekige lap aan het begin der staartvin 

 ontbreekt; de buikvinnen, de aarsvin en de tweede rugvin zijn 

 naar evenredigheid grooter; laatstgenoemde vin is een weinig 

 meer naar voren geplaatst dan de aarsvin; de huid is gladder; 

 de zijstreep is verheven als eene Bjne lijst; de kleur der boven- 

 deelen is lichter, parelgrijs en met ronde, witte vlekjes bezaaid, 

 die intusschen met den leeftijd verdwijnen of onduidelijk wor- 

 den; de onderdeden zijn geelachtig wit, en de geheele visch 

 is een weinig slanker en steeds kleiner. 



De toonhaai , door de nieuwe natuurkundigen Mustelus vnl- 

 garis genoemd, bereikt twee tot drie voet lengte. Hij behoort 

 aan onze kust niet onder de zeldzame soorten, ofschoon hij er 

 niet in menigte gevangen wordt. Aan de kusten van Scandi- 

 navië en in de Oostzee schijnt hij niet voor te komen. Daar- 

 entegen is hij gemeen aan de kusten van het overige Europa, 

 werd ook aan de Kaap de Goede Hoop waargenomen , en be- 

 hoort zelfs aan de kusten van Japan tot de gewone soorten. 

 Hij houdt zich op zandbanken digt bij den grond op, voedt 

 zich voornamelijk met krabben, wier schaal hij met /ijn fnnd- 

 plaveisel verbrijzelt, en het wijfje brengt, laat in het jaar, tel- 

 kens een dozijn levende jongen ter wereld. 



