196 ^ DE VISSCHEN. 



zien , van welke de onderste langer is dan de bovenste. De 

 aarsvin ontbreekt. De buikvinnen zijn zeer groot, en vertoonen 

 zich als groote, horizontale, aan de zijden van den buik gehechte 

 lappen. Onmiddelijk voor de buikvinnen liggen de nog groo- 

 tere, eveneens vleugelachtige, zijdelings uitstekende borstvinnen, 

 die zich tegen de zijden voor den achterkop aansluiten, en wier 

 achterste lap de buikvinnen gedeeltelijk overdekt. De kop heeft 

 de gedaante van eene dikke schijf, die van voren als regt af- 

 gehakt verschijnt. De snuit is zeer kort, en veel breeder dan 

 lang. De tamelijk kleine oogen zijn sterk naar boven gerigt, 

 even als de groote, halvemaanvormige luchtgaten, die op 

 eenen niet zeer groeten afstand achter de oogen geplaatst zijn. 

 De vijf kieuwopeningen liggen aan weêrzijde tusschen den ach- 

 terkop en den wortel der borstvinnen, en zijn slechts door 

 vliezen van elkaar gescheiden. De neusgaten zijn van in fran- 

 jen verdeelde kleppen voorzien. De mond vormt aan het einde 

 van den snuit eene wijde dwarsspleet, die zich aan weêrzijde 

 tot tegenover de luchtgaten uitstrekt. De kaken zijn met pun- 

 tige tanden gewapend. De visch is op de onderzijde glad en 

 vuil wit; op de bovenzijde is de huid ruw door talrijke puntige 

 korreltjes, van een roodachtig bruin in verschillende schake- 

 ringen, en dikwijls, vooral bij de jonge voorwerpen, hier en 

 daar van onregelmatig verdeelde, witachtige vlekjes voorzien. 

 De zeeëngel is een gewone visch in de zeeën van Europa, 

 schijnt echter noordoostelijk niet tot aan de kusten van Scan- 

 dinavië en in de Oostzee door te dringen. Hij wordt ook aan 

 de kusten van Japan aangetroffen. Aan onze kust behoort hij 

 geenszins onder de zeldzaamheden, wordt er echter niet in 

 menigte gevangen. Hij voedt zich voornamelijk met jonge 

 platvisschen. Het wijfje brengt hare jongen levend ter wereld, 

 en wel in den zomer. 



