200 DE VISSCHEN. 



voor te komen. Hij wordt met de gewone rog, op de zandban- 

 ken langs onze kust gevangen, echter in, naar evenredigheid 

 klein getal. 



DE SPIEGELROG. RAJA MIRALETUS. 



(Plaat 20, fig. 3.) 



De Spiegelrog heeft, even als de gladde rog, de onderzijde 

 van de schijf glad, en op de gladde bovenzijde ontwaart men even- 

 eens, veelal en wel bij de mannetjes, langs den voorrand der schijf 

 of ook binnen hare zijdelingsche hoeken, verscheidene rijen 

 van kleine doornen. De groote doornen van den staart zijn 

 aanwezig, maar de rij van de ruglijii verdwijnt veelal vroeg- 

 tijdig. De tanden zijn bij de oude mannetjes puntig; bij de 

 wijfjes en jonge mannetjes plat. De onderdeden zijn wit; de 

 bovendeelen geelbruin, met talrijke kleine ronde vlekken en 

 twee, zeldzaam vier, groote, ronde, blaauwe, met zwart en wit 

 omzoomde vlekken aan weêrzijde van den rug, en een weinig 

 digter bij den achter- dan bij den zijrand der schijf geplaatst. 



De spiegelrog is zeer zeldzaam aan onze kust. Zij wordt ook 

 niet opgenoemd onder de Scandinavische visschen. Aan de kusten 

 van Engeland is zij vrij algemeen , en in de Middellandsche 

 Zee menin-vuldis:. 



DE VLEET. EAJA BAT IS. 



(Plaat 21, fig. 1.) 



De Vleet is onder de inheemsche roggen gemakkelijk te 

 herkennen aan haren, aan het einde versmalden en puntig ver- 

 lengden snuit, aan de zwarte stipjes, waarmede de onderdee- 



