DE VLEET. 201 



leii, vooral naar voren, als bezaaid zijn, en aan hare grijsgele, 

 op de onderzijde vuil grijze kleur. De tanden zijn bij beide 

 seksen puntig. De huid is ruw door zeer fijne, scherpe en 

 puntige stekeltjes, en aan den staart ontwaart men drie rijen 

 van doornen. 



De vleet is eene groote soort, wier schijf tot vier voet breedte 

 bereikt. Zij wordt in de Noordzee en in het noordelijke ge- 

 deelte van den Atlantischen Oceaan tot Noord Amerika aan- 

 getroffen. Zij voedt zich met allerlei soorten van visschen, met 

 kreeft- en andere zeedieren der lage klassen. Zij wordt al- 

 gemeen langs onze kust aangetroffen. Haar vleesch wordt 

 niet geacht. 



DE PIJLSTAART-EOGGEN. ÏEYGON. 



De Pijlstaartroggen zijn vooral daardoor gekenschetst, 

 dat haar staart op de bovenzijde met een of twee, van weêr- 

 haakjes voorziene stekels gewapend is, en dat hare buikvinnen 

 niet in tweeën verdeeld zijn. De staart doorn wordt , wanneer 

 hij afbreekt, door eenen nieuwen vervangen, die dikwijls bij 

 voorraad, ofschoon nog in geringe mate ontwikkeld, voor den 

 volkomen doorn te zien is. Deze stekels dienen aan wilde volkeren 

 als pijlpunten , en dit was reeds het geval bij de oude Grieken. 

 De verschillende soorten van dit geslacht worden , naar mate van 

 haren vorm , dien van den kop en de wijzigingen welke de vinnen 

 van den staart ondergaan, in verscheidene ondergeslachten ge- 

 bragt. Aan onze kust komt slechts eene soort van dit geslacht 

 voor. Het is 



DE PIJLSTA ART- IIOG. T E. Y G O N PASTIN AC A. 



(Plaat 19, fig. 3.) 



De Pij Is taart rog, die door onze kustbewoners eenvoudig 

 pijlstaart genoemd wordt, heeft in het algemeen de gedaante 



